Enquête

Populaire bands teren veelal op succesalbums van jaren geleden. Van welke, uit 25 door ons geselecteerde ‘grote’ bands, vind je het recentste studio-album het meest bevredigend?

AC/DC - Power Up [2020]
Alice Cooper - Road [2023]
Avenged Sevenfold - Life Is But A Dream [2023]
Bring Me The Horizon - Post Human: Next Gen [2024]
Deep Purple - =1 [2024]
Def Leppard - Diamond Star Halos [2022]
Disturbed - Divisive [2022]
Dream Theater - Parasomnia [2025]
Five Finger Death Punch - Afterlife [2022]
Iron Maiden - Senjutsu [2021]
Judas Priest - Invincible Shield [2024]
Korn - Requiem [2022]
Linkin Park - From Zero [2024]
Metallica - 72 Seasons [2023]
Nightwish - Yesterwynde [2024]
Opeth - The Last Will And Testament [2024]
Ozzy Osbourne - Patient Number 9 [2022]
Porcupine Tree - Closure / Continuation [2022]
Rammstein - Zeit [2022]
Sabaton - The War To End All Wars [2022]
Scorpions - Rock Believer [2022]
Slipknot - The End, So Far [2022]
Tool - Fear Inoculum [2019]
Volbeat - Servant Of The Mind [2021]
Within Temptation - Bleed Out [2023]

[ Uitslag | Enquêtes ]

    3 april:
  • Frog Leap
  • Very 'Eavy Festival
  • 4 april:
  • Greenleaf, Gnome en High Desert Queen
  • Very 'Eavy Festival
  • 5 april:
  • Grindhoven XII
  • Salacious Gods, Oerheks en Nubivagant
  • Your Highness, Mould, The Fifth Alliance en LowMad
  • 6 april:
  • Anneke van Giersbergen
  • Benediction, Jungle Rot en Master
  • Thundermother, Cobra Spell en Vulvarine
  • 7 april:
  • And So I Watch You From Afar en Scaler
  • 8 april:
  • Save Face
  • 9 april:
  • Michael Schenker Group
Geen concerten bekend voor 03-05-2025.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Anders Looström (Memory Garden) - 56
  • Arjen Anthony Lucassen (Ayreon) - 65
  • Criss Oliva (Savatage)† - 62
  • James MacDonough (Iced Earth) - 55
  • Marco Biazzi (Lacuna Coil) - 48
  • Mike Ness (Social Distortion) - 63
  • Nicke Borg (Backyard Babies) - 52
  • Sean Peck (Cage) - 58
  • Sebastian Bach (Skid Row) - 57
  • Thorstein Aaby (Pagan's Mind)† - 54
  • Tsuyoshi Sekito (The Black Mages) - 62
Review

W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Jaar van release: 2004
Label: Noise Records
W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Al een jaar of twintig timmert Blackie Lawless met zijn band W.A.S.P. aan de weg, en elke paar jaar komt er weer een album van ze uit. Twee jaar terug nog kwam het niet onaardige Dying For The World uit, en 2004 brengt voor W.A.S.P. niet één, maar twee nieuwe albums (tenminste, dat is de planning). Nu is er The Neon God part 1: The Rise, en later dit jaar moet deel 2 van het verhaal uitkomen.

W.A.S.P. heeft in haar verleden al eens een conceptalbum opgenomen: The Crimson Idol. Net als op dat album begint The Rise ook met een Overture. De gelijkenissen houden daar niet op, want ook qua sound lijkt het er erg op (wat niet zo gek is, het betreft immers dezelfde band). Muzikaal gezien is het een echt W.A.S.P. album, met een vette gitaarsound in meerdere lagen, en de wat rauwe stem van Blackie er overheen. Lekkere heavy metal dus. De nummers zitten degelijk in elkaar, zoals op de laatste paar albums van de band gelukkig vaker het geval geweest is. De lekkere rockers als X.T.C. Riders en het uitstekende Sister Sadie (And The Black Habits) worden afgewisseld met een mooie ballad als Someone To Love Me, waarmee de schijf goed in balans is.

Qua verhaal verschilt The Neon God wel van The Crimson Idol, maar is te complex om even in een paar zinnen te vertellen (en te lang voor 1 album, vandaar dat het er 2 worden). Het minpunt hier aan is dat uit alleen de songs het verhaal zelf ook niet compleet duidelijk is, en er nog een paar pagina's tekst nodig zijn om de achtergrond te vertellen. Hier had The Crimson Idol ook wat last van, maar bij The Neon God is het nog iets erger. Toch weet W.A.S.P. een interessant verhaal neer te zetten over een wees die over wat speciale krachten lijkt te bezitten, en daardoor een cult-aanhang krijgt. Ik ben benieuwd hoe het afloopt.

Ondanks dat de nummers erg goed in elkaar steken en ook het verhaal interessant is zijn er toch wat minpuntjes aan het album. Er zitten een paar irritante korte nummers op, die eigenlijk niets anders doen dan de titel van het nummer herhalen (Me & The Devil en Why Am I Nothing). Qua productie kon het iets beter. De gitaren klinken soms wat troebel, maar vooral de drums klinken nogal dof. Hopelijk laat Blackie z'n oren wat uitspuiten voor deel 2.

Na vele jaren dienst blijkt W.A.S.P. nog altijd relevant te zijn in de hedendaagse heavy metal, want met The Neon God part 1: The Rise heeft de band een erg goed album afgeleverd. Hopelijk stelt deel 2 ook niet teleur.

Tracklist:
1. Overture
2. Why Am I Here
3. Wishing Well
4. Sister Sadie (And the Black Habits)
5. The Rise
6. Why Am I Nothing
7. Asylum #9
8. The Red Room of the Rising Sun
9. What I’ll Never Find
10. Someone To Love Me
11. X.T.C. Riders
12. Me & the Devil
13. Running Man
14. The Raging Storm

Score: 85 / 100

Reviewer: Tonnie
Toegevoegd: 22 april 2004

Meer W.A.S.P.:

W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Reactie van seborik op 10-12-2004 om 19:41u
Score: 85 / 100

Samenhangender dan deel 2 en daardoor stukken beter. Echt weer een goede plaat van WASP. Welcome to the asylum. 8-)

W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Reactie van Pascal op 08-10-2014 om 00:10u
Score: 80 / 100

Heerlijke WASP-plaat, minder dan The crimson Idol en headless children, maar beter dan de rest!

Pitfest

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2025 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.