Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

07-06-2020

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Jaar van release: 1994
Label: Relapse Records
Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Vorig jaar was het twintig jaar geleden dat Tales From The Thousand Lakes verscheen. Inmiddels zijn we een jaar verder, ligt er met Under The Red Cloud een uitstekend nieuw album in de schappen alsmede een boek van Markus Laakso met de titel Amorphis. Daarnaast hebben de mannen uit het land van de duizend meren The Thousand Lakes 20th Anniversary Tour achter de rug. Nostalgie, voor zowel de heren zelf (ritmegitarist Tomi Koivusaari, leadgitarist/oprichter Esa Holopainen en drummer/mede-oprichter Jan Rechberger waren er in 1994 al bij) als voor de oudere fans van een van de meest belangrijke Amorphis-albums.

Terug naar die goede oude tijd; 1991. In januari van dat jaar verscheen de demo Disment Of Soul, die leidde tot een contract met Relapse Records. De Finnen bleken productief, want al snel verscheen een zelfgetitelde single, namen ze de ep Privilege Of Evil op (die pas in 1993 verscheen) en een jaar later doken de muzikanten samen met producer Tomas Skogsberg de befaamde Sunlight Studios in om The Karelian Isthmus op te nemen. Deze releases leverden al veel fans in de underground op. De eerste full-length bevatte relatief traditionele death metal (met elementen van doom), maar toch kon je middels de structuur, de genre-overstijgende melodieŽn en de aanwezigheid van keyboardpartijen (weliswaar in beperkte mate) duidelijk horen dat de band zich verder zou gaan ontwikkelen.

Tales From The Thousand Lakes toont die progressie op verschillende vlakken. Allereerst qua concept. Bron van teksten is de Kalevala, het Finse nationale epos uit 1849 van Elias LŲnrott. Het is de hoeksteen van de identiteit van Finland, die nadrukkelijk van invloed is geweest op de kunst, waaronder de muziek. Ten tweede qua productie. Het geheel heeft een specifieke en donkere sfeer. Alhoewel de productie verre van ideaal is (het geheel is wat modderig en vlak en de cleane vocalen zijn niet mooi verwerkt), zijn alle instrumenten redelijk goed hoorbaar. De baspartijen voegen bijvoorbeeld in onder andere Into Hiding echt iets toe en de leadgitaar, een van de sterkste troeven, staat prominent in de mix.

Daarnaast zijn de songs sterker opgebouwd. Ze hebben meer een eigen identiteit en doen afstand van het Bolt Thrower-, Iron Maiden-, Slayer-, Entombed- en Dismember-kopiewerk en de typische Finse death metal van begin jaren negentig (Convulse en Demigod). Geen agressie meer, maar invloeden van bijvoorbeeld Paradise Lost, psychedelische rock en folk die nadrukkelijk hun intrede doen. Amorphis kreeg hierdoor een sterke eigen identiteit.

Een atmosferische deathdoomplaat is het gevolg. Een prachtig keyboardintro brengt je naar de donkere uren rond de Finse meren. Into Hiding en The Castaway (inclusief oriŽntaalse vibe, die op later werk veelvuldig zou terugkeren) zijn vervolgens twee favorieten die nog altijd op de setlist van diverse optredens staan. Krakers met sombere, zware riffs, ondersteund door een goed hoorbare bas en daaroverheen de prachtige melancholische en melodieuze leads. Het gitaarwerk van Esa Holopainen is zonder meer het hoogtepunt in de sound. Met name The Castaway is een zeer rijk nummer vanwege de elementen vanuit de heavy, death/doom metal en folk. In het tweede, instrumentale deel komen ook nog psychedelische rock en een bluesrocksolo aan bod. Daarmee kijkt dit nummer vooruit op wat zou gaan komen op Elegy (1996).

Wat verder veranderd is in de sound, is de toename van cleane vocalen en keyboardklanken. De zang van Ville Tuomi (Kyyria), die in meerdere nummers terugkeert, is veruit het zwakste onderdeel van deze release. Zijn stemgeluid past niet bij de muziek, duikt hier en daar hinderlijk op (door de grunts en het instrumentarium heen, zoals tijdens het sterke In The Beginning). In het grotendeels instrumentale To Fatherís Cabin lijken ze zelfs op het blauwe mannetje van Eiffel 65 in het Grammy-winnende Blue (Da Ba Dee). Gelukkig is de heldere zang slechts kortstondig aanwezig en zijn de grunts van een acceptabel niveau.

De keyboardklanken voegen veel sfeer aan het geheel toe (bijvoorbeeld tijdens In The Beginning). De kerk- en hammondorgelmelodieŽn zijn veelvuldig aanwezig en vormen een aanwinst. Soms schiet de toetsenist echter wat door in zijn experimenteerdrift. Zo doet de futuristische disco in Magic And Mayhem afbreuk aan de sfeer. Maar afgezien van dat moment zijn de bijdragen op piano een verrijking voor de muziek. Het mooiste voorbeeld daarvan is Black Winter Day, met een prachtige wisseling van de hoofdmelodie tussen gitaar en keyboard. Zonder meer het hoogtepunt van deze langspeler.

Tales From The Thousand Lakes is een ambitieuze, dynamische en historisch belangrijke plaat. Het neemt afstand van de agressieve death metal en beweegt zich middels meer melodie, prog en psychedelica naar de atmosferische deathdoom. Het vormde de identiteit van Amorphis met zijn fraaie gitaar- en toetsenwerk, de mix van stijlen, de oriŽntaalse melodieŽn en de wisseling van grunts en cleane vocalen. Deze tweede full-length bevat ondanks de genoemde minpunten in elke track memorabele melodieŽn, die voor een groot deel op het conto van gitarist Esa komen. Het is de plaat met meerdere Amorphis-klassiekers, waaronder favoriet Black Winter Day, die in 1995 op een gelijknamige ep zou verschijnen. Tales From The Thousand Lakes is meer dan nostalgie. Het is een significante release, waar nog altijd velen hun voorbeeld aan nemen.

Tracklist:
1. Thousand Lakes
2. Into Hiding
3. The Castaway
4. First Doom
5. Black Winter Day
6. Drowned Maid
7. In the Beginning
8. Forgotten Sunrise
9. To Father's Cabin
10. Magic And Mayhem
11. Folk Of The North (bonus track)
12. Moon And Sun (bonus track)
13. Moon And Sun Part II: North's Son (bonus track)
14. Light My Fire (bonus track)

Score: 85 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 4 september 2015

Koop dit album in

Meer Amorphis:

[ Terug naar de Album Reviews ]

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van 666 op 04-09-2015 om 15:48u
Score: 89 / 100

De meeste mensen hanteren de term doomdeath in zo'n geval als deze, maar deathdoom dekt de lading natuurlijk ook.;)
Ik heb zelf ook een nostalgische band met dit plaatje, rond de release cadeau gehad van m'n eerste vriendinnetje en dit werkstukje is ook van redelijk grote invloed geweest op m'n euhhh doomdeath bandje van weleer.

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van Artorius op 04-09-2015 om 17:05u
Score: 90 / 100

Inderdaad een significante release, zeg maar gerust een klassieker. Destijds was ik er helemaal weg van. Tegenwoordig hou ik niet meer zo van dat melodieuze gedoe, maar dit album heeft de tand des tijd prima doorstaan. Word er gewoon weer helemaal happy van, nog steeds!

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van bakvet op 04-09-2015 om 18:50u
Score: 80 / 100

Geen meesterwerk zoals de eerste plaat, maar wel een klassieker. Een plaat waar we allemaal over spraken. Goede recensie.

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van Verritus op 04-09-2015 om 23:42u
Score: 89 / 100

Goede plaat en goede review, maar ik zou Finnen geen Vikingen noemen.

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van ewing1 op 05-09-2015 om 02:58u
Score: 96 / 100

Geweldig van begin tot eind!cleane vocalen zwak?Je bent gek,ik vind ze super!

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van Een Metalfan op 05-09-2015 om 10:40u
Score: 75 / 100

Toen deze plaat uitkwam vond ik het al snel de beste plaat ooit gemaakt. Grijsgedraaid. Helaas heeft het voor mij de tand des tijds niet zo goed doorstaan. Korgeleden nog eens opgezet, maar het maakte nauwelijks meer indruk op me. Niettemin een belangrijke release, uiteraard.

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van Progressive Jeff op 06-09-2015 om 11:30u
Score: 85 / 100

@ Verritus: dank je voor de info. Ik heb de term aangepast.

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van Tim op 07-09-2015 om 18:36u
Score: 93 / 100

Ik herinner me nog een recensie in de Aardschok van Wim Baelus, die het een 10 gaf. Er was ook een tegenhanger, die baalde dat het geluid nogal afweek van The Karelian Isthmus. 2 recensies van dezelfde plaat in Aardschok dus. Ik herinner me nog exact waar ik reed met de auto toen ik de plaat (op cassette!) beluisterde. Kippenvel! Ik werd gegrepen door de vibe, de sfeer die me meenam naar ... Een imaginaire wereld. Opeens was ik op kantoor ... Wat een ervaring!

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van 666 op 07-09-2015 om 20:13u

@ Tim: Die recensie was van Anthony v/d Berg als ik me niet vergis.. Goeie ouwe tijd toen ik de Aardschok nog kocht..

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van Progressive Jeff op 07-09-2015 om 23:08u
Score: 85 / 100

@ 666 en @ Tim: leuk om jullie anecdotes te lezen. Bij deze plaat heb ik zelf geen specifieke herinnering, maar de recensies van Wim Baelus staan me nog goed bij. Je kon ze waarderen of je had er helemaal niets mee. Er leek geen middenweg.

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van MadTinus op 17-09-2015 om 22:26u
Score: 90 / 100

Geweldig album, heerlijke sfeer. En de review in Aardschok was inderdaad niet van Wim (die vele geweldige reviews schreef op basis waarvan ik vele albums heb aangeschaft), maar van Anthony vd Berg die helemaal euforisch was over dit album, good old times!! m/

Amorphis - Tales From The Thousand Lakes
Reactie van jh op 28-09-2015 om 20:21u
Score: 90 / 100

ferm !!!!!