Spineshank is een amerikaanse band die in de periode 1998-2003 drie albums uitbracht, waarvan met name The Height Of Callousness goed werd ontvangen. Ondanks dat de band zelf te pas en te onpas aangaf dat vooral Fear Factory als inspiratie werd gezien, werd de band al gauw in het nu-metal hokje gestopt. In welke categorie Spineshank ook past, de band wist wel ruim een half miljoen albums te verkopen en was daarmee vooral in Amerika succesvol en populair.
Het vierde album Anger Denial Acceptance heeft maar liefst negen jaar op zich laten wachten. De band gooide in 2003 dan ook de handdoek in de ring, maar pakte in 2008 de draad weer op na allerlei familieperikelen als scheidingen en sterfgevallen. Die gebeurtenissen hebben, naar eigen zeggen, geleid tot het meest rauwe en agressieve album van de band tot nu toe. Als een band dat roept word ik altijd wat argwanend, maar ik moet ze er deels toch gelijk in geven.
After the End trapt af en is inderdaad een brok energie en agressie. Een lekker opzwepend nummer met de indringende, rauwe strot van zanger Johnny Santos. Weinig nu-metal wat mij betreft, dit riekt meer naar metalcore en zeker niet van de slechte variant. Het volgende nummer Nothing Left For Me maakt echter duidelijk waarom Spineshank veelal in het nu-metal hokje wordt gestopt. Cleane zang lost rauw gekrijs af ondersteund door een populair ritme, een van de handelsmerken van nu-metal. Dat horen we ook terug in I Want You To Know, en helaas zijn het ook de momenten dat de plaat wat dreigt in te kakken. Ik begin het ergste te vrezen.
Maar gelukkig heeft Spineshank meer te bieden dan dat. De agressie van het openingsnummer wordt weer ruimschoots teruggebracht op I Am Damage, Everything Everyone Everywhere Ends en The Reckoning, welke nummers wederom weinig met nu-metal te maken hebben. Dit is bovendien energieke muziek die er best mag zijn, die het live heel goed zal doen en die vooral jonge fans zal aanspreken.
Als Spineshank al nu-metal is, dan laat het gelukkig horen dat je ook op je vierde album nog steeds van leer kan trekken. Dat zijn andere bands uit de nu-metal divisie, zoals Linkin' Park, al lang verleerd. Daarnaast onthoudt Spineshank zich van sampling, rappen en debiele 'in-the-hood'-achtige teksten en zinsneden, dus dat scheelt enorm in de houdbaarheidsdatum van het viertal. Maar het zou wel fijn zijn als het volgende album wat minder lang op zich laat wachten – hopelijk zijn ze nu allemaal gelukkig getrouwd. Als het dan maar niet ten koste gaat van de agressie in de muziek...
Tracklist:
1. After the End
2. Nothing Left for Me
3. Anger Denial Acceptance
4. I Want You to Know
5. Murder Suicide
6. The Endless Disconnect
7. I Am Damage
8. Ploratio Morbus
9. Everything Everyone Everywhere Ends
10. The Reckoning
11. God Complex (Anger)
12. Motive Method Opportunity (Denial)
13. Exit Wound (Acceptance)
