Twintig studioplaten in veertig jaar; er zijn niet veel metalbands die dat het Duitse Grave Digger nadoen. In die enorme discografie zitten behoorlijk wat songs die de tand des tijds slecht hebben doorstaan. De laatste paar albums wisten niet volledig te overtuigen. Het materiaal was niet onder de maat, maar echt opvallen en beklijven doen de nummers van, bijvoorbeeld, Healed By Metal (2017) ook niet. Studioplaat nummer negentien The Living Dead (2018) bevat een aantal experimenten, waarvan eigenlijk alleen de polkatrack Zombie Dance nog in het geheugen staat gegrift (of dat positief of negatief is, blijft een punt van discussie voor de liefhebbers van Magere Heins huisband). Fields Of Blood is minder experimenteel dan zijn voorganger, maar heeft wel met deze gemeen dat er sprake is van een albumthema. Het geliefde Schotland dient wederom als bron van inspiratie.

Bannockburn, William Wallace, de doedelzakken en de Schotse moed worden wederom bezongen door Chris Boltendahl en co en zijn bovendien te zien in het epische artwork. Na het zeer succesvolle Tunes Of War (1996) zijn er meerdere uitstapjes gemaakt naar de bloederige historie van de Schotse hooglanden. Voorbeelden daarvan zijn onder meer het album The Clans Will Rise Again (2010) en het heerlijke nummer The Battle Of Bannockburn (1998). De reprise van dit thema doet de heren goed, want Fields Of Blood past in het rijtje betere Grave Digger-platen.

Natuurlijk wordt er geopend met doedelzakken (echte – geen samples) die een variatie op het thema van Scotland The Brave inzetten. Het edele blaasinstrument wordt tijdens de intro ondersteund door tribale drumpartijen. Dit zorgt ervoor dat het af en toe meer klinkt als een of ander wereldbekertune dan als de opening van een metalplaat. Sfeervol is het echter wel en het blijkt een prima opmaat naar het sterke All For The Kingdom. Tijdens deze song draait het om sterke riffs in de coupletten en wordt er minder geleund op pakkende refreinen dan dat op The Living Dead het geval is. Dit geldt voor het gehele album.

De productie klinkt modern en uitgebalanceerd en de mix doet recht aan alle instrumenten. Het stevige, volle drumgeluid valt in positieve zin op, evenals het kraakheldere geluid van de gitaarpartijen. Dat is mooi, want het fijne gitaarspel van Axel Ritt met scherpe riffs en speelse solo's (met bijvoorbeeld een Bachvariatie tijdens All For The Kingdom en een virtuoze riedel gedurende Lions Of The Sea) verdient alle aandacht die het krijgen kan.

Qua composities is het allemaal niet zo heel verrassend, al zorgen de productie en het enthousiaste spel er wel voor dat de songs modern en fris klinken. Niet alleen eerdergenoemde All For The Kingdom, maar ook het rappe Freedom zijn traditioneel klinkende heavymetalsongs, terwijl Heart Of Scotland een gedragen donkere ballad is zoals we ze wel vaker van de mannen hebben gehoord. Prima, want dit is Grave Digger op zijn best. Ook tijdens het mooie, ingetogen duet Thousand Tears, waarin Boltendahl begeleid wordt door Battle Beast-zangeres Noora Louhimo, gaat het tempo omlaag. Het nummer kent een mooie finale waarin de track na een flinke ontlading van de zangeres en een Middeleeuws aandoende instrumentale partij als een kaars wordt uitgeblazen.

Toch is niet alles rozengeur en maneschijn. Tijdens het flauwe Gathering Of The Clans wordt er gebruik gemaakt van een matige piratenmelodie à la Alestorm en hier en daar is de babyrijmelarij in de coupletten (Lions Of The Sea) wel heel goedkoop. Minder pakkend worden deze er niet om, maar iets meer inventiviteit had af en toe gemogen. Ook de instrumentale afsluiter Requiem For The Fallen komt na de epische titelsong als mosterd na de maaltijd. De titeltrack van iets meer dan tien minuten kent al wat louter instrumentale partijen. Om daarna nog drie minuten lang voort te kabbelen met een variatie op het refrein van dit epos is te veel van het goede.

Het mag de pret niet al te zeer drukken, want Fields Of Blood is over het algemeen een prima Grave Digger-plaat. Wie na veertig jaar nog aanstoot neemt aan de kinderlijke rijmrefreinen had het vijftien platen geleden al beter ergens anders kunnen zoeken. De band doet voor het leeuwendeel van de schijf simpelweg waar deze goed in is. Ook dat doen veel andere groepen Grave Digger niet na.

Tracklist:
1. The Clansmans Journey
2. All For The Kingdom
3. Lions Of The Sea
4. Freedom
5. Heart Of Scotland
6. Thousand Tears
7. Union Of The Crown
8. My Final Fight
9. Gathering Of The Clans
10. Barbarian
11. Fields Of Blood
12. Requiem For The Fallen