Desondanks blijft Galder stug vasthouden aan de beproefde formule van melodierijke, licht bombastische black metal. Het in 2009 verschenen Slaves Of The World is alweer album nummer zeven in de reeks. Hoewel het album qua originaliteitprijs dus niet bepaald hoog scoort, is Galder wel iemand die duidelijk verstand van zaken heeft als het op componeren aankomt. Dat bewees hij al met de vorige albums van Old Man’s Child en ook Slaves Of The World bevat gewoon een stel sterk in elkaar zittende nummers.
In vergelijking met het oudere werk valt op dat de symfonische invloeden inmiddels iets minder dik bovenop de muziek liggen. Het melodieuze karakter van de muziek wordt tegenwoordig vooral door de gitaarpartijen bewerkstelligt, terwijl de keyboards slechts een ondersteunende functie hebben. De kwaliteit van de muziek blijft echter in orde. Met name nummers als Saviours Of Doom (agressief, krachtig, lekker groovend en met gaaf toetsenwerk) en het dreigende Ferden Mot Fiendens Land (met een mooie gitaarsolo) verraden de jarenlange ervaring die Galder inmiddels met Old Man’s Child heeft opgebouwd. Het zijn stuk voor stuk sterke, goed in elkaar zittende nummers die tegelijkertijd lekker catchy klinken.
Tegelijkertijd moet ik echter bekennen dat de band de kracht en energie van een album als In Defiance Of Existence niet meer weet te evenaren. Hoewel de composities op Slaves Of The World goed verzorgd zijn, zijn er ook weinig nummers die de luisteraar écht bijblijven. Uiteindelijk is Slaves Of The World dan ook een keurig album geworden dat – zeker binnen zijn inmiddels op sterven na dood zijnde subgenre – met kop en schouders boven de middenmoot uitsteekt, maar desondanks ook net niet sterk genoeg is om van een echte topplaat te kunnen spreken.
Tracklist:
1. Slaves Of The World
2. Saviours Of Doom
3. The Crimson Meadows
4. Unholy Foreign Crusade
5. Path Of Destruction
6. The Spawn Of Lost Creation
7. On The Devil's Throne
8. Ferden Mot Fiendens Land
9. Servants Of Satan's Monastery
