Shoegaze black metal uit Azerbeidzjan, het is niet bepaald een alledaags verschijnsel. Toch was ik buitengewoon nieuwsgierig naar de nieuwe full-length van Violet Cold, een eenmansproject dat binnen deze omschrijving past. Vorig jaar bracht deze band met Desperate Dreams immers een pracht van een album uit, dat zelfs in mijn top drie eindigde. De unieke smeltkroes van ruizige riffs, een warm, atmosferisch klankentapijt van keyboards en getergde screams (samengevat onder de zeer passende term ‘euphoric black metal’), leverde een magistraal werkstuk op, waarin het beste van Germ, Alcest, Hypomanie en An Autumn For Crippled Children gecombineerd werd.

Magic Night lijkt enerzijds veel op zijn voorganger, maar is anderzijds ook behoorlijk verschillend. De meest opmerkelijke verandering is dat het album volledig instrumentaal is, waardoor de vergelijking met het latere werk van Hypomanie meer dan ooit voor de hand ligt. Daarnaast klinkt Magic Night een stuk reflectiever. De nummers zijn langer en meer uitgesponnen en de sfeer is introspectief. Daar waar Desperate Dreams af en toe als 'onstuimig' betiteld kan worden, met name door de bijna trance-achtige, sprankelende keyboards, zijn de keyboards op Magic Night meer ondersteunend aan dromerig postrockgetokkel en repetitieve, gruizige blackgaze. Opener Everything You Can Imagine Is Real... is dan ook even wennen.

Toch valt al snel op dat Violet Cold ook met deze ietwat andere insteek weinig van zijn magie is verloren. In muzikaal opzicht zitten de nummers op Magic Night zelfs beter in elkaar dan op zijn voorganger. Het tien minuten durende titelnummer is bijvoorbeeld enorm divers en laat enerzijds nog iets van de eerder genoemde onstuimigheid horen, maar bevat ook een aantal prachtige, bijna breekbare momenten, waarin louter melancholisch pianospel en samples van plenzende regen te horen zijn. Ook Drowned In The Lights is een prachtig nummer dat razende blackgaze moeiteloos combineert met ingetogen pianospel. De productie is bovendien prachtig voor dit soort muziek. De sound is ruizig, maar warm.

Een titel als Warm Winter spreekt wat dat betreft boekdelen: hoewel de muziek wel degelijk 'winters' aanvoelt door het gruizige gitaargeluid, is het wel een magische winter, waarbij je vol verwondering bij het knapperende haardvuur naar de traag vallende sneeuwvlokken kijkt. Dat klinkt niet als een gevoel dat gebruikelijk is voor een blackmetalband om op te wekken, maar Violet Cold is dan ook in de verste verte geen gebruikelijke band. Hoewel de toon van het album onmiskenbaar melancholisch is, zweeft er altijd een gevoel van naïeve verbazing en optimisme door de muziek, zoals dat ook bij bijvoorbeeld Explosions In The Sky het geval is.

Hoe mooi Magic Night ook is om mee weg te mijmeren (en daar is het een uitstekend album voor), het blijft jammer dat Violet Cold ervoor gekozen heeft om de vocalen volledig achterwege te laten en de keyboards meer in dienst van de gitaren te laten spelen. Daardoor klinkt de band iets minder uniek dan op Desperate Dreams. Waar die plaat mij vorig jaar in een staat van euforie achterliet, heeft Magic Night een iets minder overdonderend effect. Dat het echter opnieuw een zeer mooi album is, staat buiten kijf. Violet Cold verdient het om door een breder publiek gehoord te worden!

Tracklist:
1. Everything You Can Imagine Is Real...
2. Magic Night
3. Warm Winter
4. For Amelie (Polish Lullaby)
5. Sea
6. Drowned In The Lights
7. Silver Moon (Pt. I)
8. Silver Moon (Pt. II)
9. Last Day On Earth