De twee nieuwe nummers klinken al iets anders dan we van onze vrienden gewend zijn. Doordat de keyboards een minder prominente rol innemen, zou je kunnen constateren dat de balans van power metal naar heavy metal verschoven is. Uiteraard is het folk element nog ruimschoots aanwezig. Jacco de Wijs klinkt al iets minder als Blaze Bayley (wat overigens geen kritiek is), en is nog altijd een prima zanger voor dit genre. Deze twee songs liggen lekker in het gehoor en vooral 42 Days valt op door de sterke opbouw en variatie. Patriot’s Song weet mijn aandacht wat minder goed vast te houden, maar zit ook prima in elkaar. De stap naar internationaal succes is nog te groot, maar ik wacht vol spanning op een nieuw album.
Tracklist:
1. 42 Days
2. Patriot’s Song
.jpg){kind=small}
