Toch blijft de band stug doorgaan en verschijnt dit jaar het achttiende album Legal At Last. In thuisland Canada is wiet sinds eind 2018 gelegaliseerd. Anvil heeft van de gelegenheid gebruikgemaakt om er een aantal nummers aan te besteden in de vorm van het titelnummer en Nabbed In Nebraska. Op de komische frontcover zien we een engel die dan eindelijk mag blowen. Hoewel, ik mag aannemen dat zoiets in de hemel altijd al was toegestaan. Het zal wel een Canadese engel zijn.
Het is geen verrassing dat Anvil met Legal At Last wederom niks nieuws laten horen. De twaalf tracks zijn allemaal van hetzelfde laken een pak, met het loeizware Nabbed In Nebraska en het swingende Talking To The Wall als lichte uitschieters. De grootste verrassing is misschien wel dat de band dit keer geen echte uitglijders maakt. In dat opzicht is Legal At Last een behoorlijk consistent album. Dat is toch wel het grootste compliment dat ik Anvil kan geven voor een plaat.
Luisteren naar Legal At Last is daarom geen vervelende ervaring. Met twaalf nummers is het wat aan de lange kant, maar er is een goede balans tussen trage, midtempo en snelle songs. Het is bepaald geen hoogstaande heavymetalplaat, maar een Anvil-album dat van begin tot eind nergens irritaties opwekt, is wat mij betreft een prima prestatie. Daarom krijgt deze full-length een nette voldoende.
Tracklist:
1. Legal At Last
2. Nabbed In Nebraska
3. Chemtrails
4. Gasoline
5. I'm Alive
6. Talking To The Wall
7. Glass House
8. Plastic In Paradise
9. Bottom Line
10. Food For The Vulture
11. When All's Been Said And Done
12. No Time
.jpg){kind=small}
