Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

04-06-2020

Haribo Macht Kinder Froh - Where Is The Afterparty?
Jaar van release: 2010
Label: Eigen beheer

Haribo Macht Kinder Froh - Where Is The Afterparty?

Iedereen die weleens een review van mij leest, weet dat ik een hekel heb aan hokjesgeneuzel en zelf uitgevonden genres, maar voor deze vrolijke feestneuzen uit Utrecht wil ik een uitzondering maken. Partycore noemen ze hun muziek, en zowaar doet deze term de muziek eer aan. Sterker nog, ik heb moeite een beter passende omschrijving te vinden. 1-0 voor deze aimabele technocore-mafketels.

Hoewel de (groeps)zang in de refreinen toch nog wel wat agressie in zich heeft, zijn de synths en autotunezang namelijk dusdanig opgewekt en lief dat menig metalhead zich ongetwijfeld even achter zijn oren zal krabbelen bij de eerste release van dit viertal. De plaat bestaat helemaal niet uit boze riffs, agressieve grunts of andere metalclichés, In tegenstelling zelfs, Haribo geeft een elf tracks durend, vrolijk feestje. Als je dan beseft dat de heren ook niet vies zijn van een flinke dosis techno kan je je misschien zelfs nog wel afvragen wat een recensie van deze band op Metalfan doet. Toch moet dat ook weer niet overdreven worden.

Where Is The Afterparty? is dan wel zoetsappig met een hoog polonaisegehalte, maar die polonaise is verworden tot een twosteppende circle pit. Carnavalsmuziek zoals het wèl leuk is. Verwacht dus ook geen intellectuele hoogstandjes of spitsvondige rijms van zanger Nick Heijman. Nee, de teksten reppen over facebookperikelen, uitnodigingen voor zoete meisjes in de snoepwinkel, epische feestjes met ladingen alcohol om zo hard mogelijk naar de klote te gaan, meisjes versieren en, hoe kan het ook anders, de bijna onvermijdelijke morning after, met de erbij horende, niet te versmaden kater.

Zoals gezegd wordt er lukraak met technodeuntjes gestrooid, maar behalve die uit de laptop getoverde begeleidingsmuziek is de plaat wel degelijk door een volledige band ingespeeld. En dat doen ze nog niet eens onverdienstelijk. Tel daar de gelikte, volle, moderne productie van Jochem Jacobs (Textures en Split Second Sound Studio) bij op en je hebt een juweeltje in handen. Wel een ontzettend kitscherige fakerobijn hoor. Zo eentje die je bij sieraden van je aandoenlijke, kleine nichtje van vijf ziet. Bij wie tovert dat nou geen glimlach op het gezicht? En geloof het of niet, maar Haribo Macht Kinder Froh scoort hier mee. Momenteel toeren ze door Nederland met No Turning Back ter ere van deze cd-release en in februari gaan ze met Attack Attack! mee als support act op hun Europese toer. Doen ze toch niet slecht, nietwaar?!

Haribo blijft echter een 'love it or hate it'-geval. Als je alleen maar van heel truie metal houdt en niet open staat voor iets anders, kan je Where Is The Afterparty? met een gerust hart overslaan. Diezelfde mensen zullen ongetwijfeld ook vallen over de autotune-zang. Maar als je dat door de vingers kan zien, blijft er met deze mierzoete agressie, genoeg over om met een brede glimlach, al twosteppend, de moshpit in te springen om vervolgens een dikke sing-along te plaatsen.

Tracklist:
1. This Party Will Never End
2. Hey, What's Your Name? I Wanna Find You On Facebook!
3. I'll Take You To The Candy Shop
4. Day 1: The Nightclub
5. Highfives And Breakdowns
6. wearethebestbandintheworld.com
7. The Most Beautiful Girl
8. Fat Kids More To Love
9. Let's Get Wasted
10. Day 2: The Hangover
11. We Are Monsters
12. <3

Score: 79 / 100

Reviewer: Wouter
Toegevoegd: 10 februari 2011

[ Terug naar de Album Reviews ]

Haribo Macht Kinder Froh - Where Is The Afterparty?
Reactie van Immortal Collector op 10-02-2011 om 21:46u
Score: 90 / 100

Goeie plaat en de techno wordt niet overdreven, maar goed gedoseerd. Eigenlijk moet je HMKF live aanschouwen, The Dillinger escape plan zijn ze nog niet(qua podium prestatie) maar ze zijn hard bezig een stevige naam te vestigen!

Haribo Macht Kinder Froh - Where Is The Afterparty?
Reactie van Geert op 21-02-2011 om 00:05u
Score: 65 / 100

Jammer dat de band geen cohesief nummer kan schrijven. Het album bezit aardige breakdowns en meezingmomentjes, maar het is allemaal iets te willkeurig. Verder zijn de lyrics en autotune zang bedroevend .