In vergelijking met onze plaat Omertá van twee jaren geleden zijn we niet heel veel veranderd. We maken nog steeds typisch Amerikaanse moderne rock die wel wat gevarieerder, zwaarder en krachtiger klinkt dan ons eerdere werk. Ik heb me een aantal weken opgesloten in de studio om nieuwe nummers te maken en kwam met best goed materiaal naar buiten, mede geïnspireerd door onze concerten. Het nieuwe materiaal is niet heel origineel, toch klinkt het best wel lekker. Mijn vader kwam trouwens met de titel van het album want ik kon er zelf niet zo goed eentje verzinnen.
Mijn gitaarwerk is weer prima op het nieuwe album. De heavy en catchy riffs bepalen voor een groot deel het geluid van onze band samen met de goede zangkwaliteiten van Russell. Hij zingt af en toe “yeah” en oh yeah” dus hij heeft het ook naar zijn zin. De teksten zijn wat simpel maar dat past wel goed bij de stoere rechttoe-rechtaan rock. Ik mag de plaat beginnen met een minuut durende (showopener)solo die ik achteraf gezien ook best had kunnen weglaten. Gelukkig zijn de andere solo’s op het album wel op hun plaats en worden ze in aantal niet overdreven. Naast heavy riffs speel ik ook nog drie ballads (Behind These Eyes, Crystal Clear en Fallin’ To Pieces (over hurricane Sandy), net iets te veel van het minder goede. A.J. en John zorgen voor veel power in nummers zoals Come On, Get Up en Feel The Adrenaline. Ook hebben we nog een paar melodieuze nummers op het album staan, waarvan Dearly Departed het beste is.
Dit album zet ik het liefst op in de auto met het raampje en volume goed open. Het luistert makkelijk weg en live gaat het ook goed klinken. We treden graag op en zijn van plan later dit jaar ook nog naar Europa te komen dus als je tijd en zin hebt, kom dan eens langs bij één van onze shows."
Was getekend,
Mike Orlando
Tracklist:
1. Mob Is Back
2. Come On, Get Up
3. Dearly Departed
4. Behind These Eyes
5. Let It Go
6. Feel The Adrenaline
7. Men Of Honor
8. Crystal Clear
9. House Of Lies
10. Judgement Days
11. Fallin’ To Pieces
.jpg){kind=small}
