Wie mij enkele jaren geleden verteld zou hebben dat ik ooit eens de naam Pink Floyd zou laten vallen in de recensie van een Nachtmystium-album, zou ik toch eens scheef hebben aangekeken. Deze Amerikaanse band stond in haar beginjaren toch vooral bekend om haar grimmige en zompige underground-geluid, en niet zozeer om progressieve uitstapjes naar andere genres. Maar tijden veranderen: inmiddels heeft de band een deal in de wacht gesleept bij het gerenommeerde Century Media én brengen de heren een album vol overtuigende, originele muziek uit.

Waar voorganger Instinct: Decay al een duidelijke verbreding in de sound van Nachtmystium liet horen, duikt de band op Assassins: Black Meddle Part I (een duidelijkere verwijzing naar de Pink Floyd-invloeden kan de band niet geven) écht het diepe in. Dat is misschien ook de verklaring waarom dit album zo geweldig is: er is hier geen sprake meer van een black metalband die wat elementen uit de psychedelische rock van de jaren 70 gebruikt ter ondersteuning. Beide uitersten zijn vrijwel volledig in elkaar verweven op dit album, waardoor Assassins een buitengewoon rijk en uitdagend album is geworden. Zo bevatten het titelnummer en het hierop volgende Ghosts Of Grace talloze bezwerende, spacy keyboardlijnen die de muziek naar een geheel nieuw niveau tillen. Maar het beperkt zich niet tot deze nummers: vrijwel ieder nummer op dit album bevat originele ideeën, boeiende details en intrigerende composities.

Het is tekenend dat het nummer Your True Enemy – een beukend en bijzonder lekker black metal nummer - het minste nummer is op dit album, juist omdat dit nummer het meest naar het oude Nachtmystium neigt. Op ieder album zou het een geweldig nummer zijn, maar hier komt het zelfs enigszins misplaatst over tussen de veel rijkere andere nummers. Luister maar eens naar het hierop volgende Code Negative en de kippenvel veroorzakende psychedelische solo, omringd door Floydiaanse keyboardlagen. En dan heb ik het nog niets eens gehad over het oorstrelende drieluik Seasick, waarmee de band afsluit. Briljant!

Het gevaar voor Nachtmystium bestaat dat dit album een beetje tussen wal en schip strandt. Black metal-fans zullen absoluut niet uit de voeten kunnen met de experimenteerdrift die dit album tentoonspreidt, maar liefhebbers van psychedelische muziek zullen dit wellicht toch te duister vinden. Iedereen die echter een goed stel oren heeft, hoort dat er hier iets heel bijzonders gaande is. Wellicht dat deze band dan ook – zoals veel pioniers – pas na een flink aantal jaren het krediet krijgt dat ze verdient. Tot die tijd ga ik dit album alvast grijs draaien, want bij iedere luisterbeurt wordt Assassins nóg mooier.

Tracklist:
1. One Of These Nights (Intro)
2. Assassins
3. Ghosts Of Grace
4. Away From Light
5. Your True Enemy
6. Code Negative
7. Omnivore
8. Seasick Part I: Drowned At Dusk
9. Seasick Part II: Oceanborne
10. Seasick Part III: Silent Sunrise