Into The Grave 2026
Enquête

Wat vind jij de gaafste act uit het programma van Jera On Air 2026?

A Day To Remember
Architects
Bury Tomorrow
Converge
Decapitated
Distant
Dog Eat Dog
Hatebreed
Het Goede Doel
Hollywood Undead
Ice Nine Kills
Ignite
Kanonenfieber
Madball
Papa Roach
Pennywise
Periphery
Rise Against
Static-X
Suicidal Tendencies
The Offspring
Trivium
Turbonegro
Zeke
een andere band uit de line-up van Jera On Air

[ Uitslag | Enquêtes ]

    11 mei:
  • Machine Head
  • 13 mei:
  • Puffer, Frontsector en Violent Beef
  • 14 mei:
  • Clan Of Xymox en The Essence
  • Creeper en The Howling
  • Riskey Melody en Maki Oyama
  • 15 mei:
  • Conjurer en Terzij De Horde
  • Turbobier, Dikke Dennis & De Röckers en Radical Retard
  • 16 mei:
  • Clan of Xymox, The Essence en Darker
  • Loyalty Ends Here en Manacer
  • 17 mei:
  • Conjurer
Geen concerten bekend voor 11-06-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Christiane "Bobo" Hebold (Rammstein) - 60
  • Christoph Schneider (Rammstein) - 60
  • David Mackay (producent) - 82
  • Gary Wehrkamp (Shadow Gallery) - 56
  • Greg Dulli (The Afghan Whigs) - 61
  • Mads Volf (Manticora) - 53
  • Matias Kupiainen (Stratovarius) - 43
  • Mike Sifringer (Destruction) - 61
  • Neil Carter (UFO) - 68
  • Perttu Kivilaakso (Apocalyptica) - 48
  • Steve Wacholz (Savatage) - 64
  • Teemu Muhli (Paganus) - 41
  • Tom Zutaut (producent) - 67

Vandaag overleden:
  • John Rutsey (Rush) - 2008
  • Noel Redding (The Jimi Hendrix Experience) - 2003
  • Russ Steffens (striptekenaar) - 2020
  • Stan Penridge (Peter Criss) - 2001
  • Trevor Strnad (The Black Dahlia Murder) - 2022
Review

The Night Flight Orchestra - Sometimes The World Ain't Enough
Jaar van release: 2018
Label: Nuclear Blast Records
The Night Flight Orchestra - Sometimes The World Ain't Enough
Trek je dansschoenen maar aan. We nemen de teletijdmachine naar de jaren zeventig en tachtig. The Night Flight Orchestra bewees al eerder goede poprockliedjes te kunnen schrijven die herinneren aan de tijd van Fleetwood Mac, Kiss, Whitesnake, Foreigner, Tears For Fears en Miami Vice. Er is sindsdien niet veel veranderd, want ook Sometimes The World Ain’t Enough brengt je terug naar de seventies en eighties van onder andere Chicago, Toto en Journey.

Neem bijvoorbeeld het funky Paralyzed of het rockende titelnummer. Nummers waar je niet bij stil kunt blijven zitten. Bovendien is er voldoende afwisseling. Zo wijkt de stadionrocker Moments Of Thunder (met soultouch dankzij Airline Annas, de achtergrondzangeressen Anna-Mia Bonde en Anna Brygård) flink af van het poppy Lovers In The Rain, dat heel fijne zanglijnen heeft die al snel blijven hangen. De bombastische, uptempo opener This Time klinkt wezenlijk anders dan het zwoele, toegankelijke Pretty Things Closing In, maar beide passen prima binnen de gevarieerde collectie songs. Afsluiter The Last Of The Independent Romantics valt op vanwege zijn muzikaliteit en speelduur van negen minuten. De tracks die eraan voorafgaan, klokken maximaal vijf en een halve minuut.

De nummers stemmen stuk voor stuk vrolijk. Ze zijn wat lichter en minder gitaar-georiënteerd dan op de vorige plaat. Het geheel klinkt levendig. Het speelplezier spat ervan af bij de muzikanten. Dat zijn niet de minste trouwens. The Night Flight Orchestra bestaat uit zanger Björn Strid (Soilwork), bassist Sharlee D'Angelo (Arch Enemy), gitarist David Andersson (Soilwork), toetsenist Richard Larsson, drummer Jonas Källsbäck en gitarist Sebastian Forslund. Hoewel de mannen in het verleden hebben bewezen technisch vaardig te zijn, draait het hier vooral om pretentieloos lol hebben en dat betaalt zich uit.

Het levert een ongedwongen, relaxte en swingende release op, die uitermate geschikt is om in de auto te beluisteren. Dankzij de ritmesectie, die voor een lichtvoetige basis zorgt, en de beklijvende zanglijnen, liggen de compacte nummers zeer prettig in het gehoor. Ook over de productie is goed nagedacht. Die is retro, maar met een moderne touch, zodat de muziek van TNFO enerzijds een nostalgisch gevoel bewerkstelligt, maar anderzijds ook luisteraars aantrekt die de jaren tachtig niet hebben meegemaakt. Sometimes The World Ain’t Enough mag dan helemaal niets met metal te maken hebben, maar de collectie songs stemt vrolijk en vergroot de interesse en waardering in andere soorten muziek.

Tracklist:
1. This Time
2. Turn To Miami
3. Paralyzed
4. Sometimes The World Ain’t Enough
5. Moments Of Thunder
6. Speedwagon
7. Lovers In The Rain
8. Can’t Be That Bad
9. Pretty Thing Closing In
10. Barcelona
11. Winged And Serpentine
12. The Last Of The Independent Romantics

Score: 82 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 30 juli 2018

Zoeken
    8 mei:
  • Black Veil Brides - Vindicate
  • Crashdïet - Art Of Chaos
  • Draconian - In Somnolent Ruin
  • Frozen Soul - No Place For Warmth
  • IATT - Etheric Realms Of The Night
  • Ingested - Denigration
  • Lovebites - Outstanding Power
  • Restless Spirit - Restless Spirit
  • Sabotør - Første Aksjon
  • Teramaze - The Silent Architect
  • The Quill - Master Of The Skies
  • Yoth Iria - Gone With The Devil
  • 15 mei:
  • Acid Reign - Daze Of The Week
  • Akem Manah - Threnodies
  • Artillery - Made In Hell
  • Atavistia - Old Gods Awaken
  • Desolus - Dwellers Of The Twilight Void
  • Heavenfall - Thorn
  • Port Noir - The Dark We Keep
  • Pro-Pain - Stone Cold Anger
  • Self Deception - One Of Us
  • The Ghoulstars - The Dark Overlords Of The Universe
Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.