Bibelot, Dordrecht Into The Grave 2026
Enquête

Wat is tot dusver jouw favoriete studio-album, dat in februari 2026 werd uitgebracht?

Black Swan - Paralyzed
Buried - Imagined Deformation
Clawfinger - Before We All Die
Converge - Love Is Not Enough
Cryptic Shift - Overspace And Supertime
Cyclone - Known Unto God
Drawn Into Descent - Onrust
Epinikion - The Force Of Nature
Exhumed - Red Asphalt
Eye Of Melian - Forest Of Forgetting
Karnivool - In Verses
KMFDM - Enemy
Lovebites - Outstanding Power
Mayhem - Liturgy Of Death
Michael Monroe - Interstellar
Neal Morse Band - L.I.F.T.
Paul Gilbert - WROC
Puscifer - Normal Isn't
Rob Zombie - The Great Satan
Stam1na - Apnea
Story Of The Year - A.R.S.O.N.
Sylosis - The New Flesh
Tailgunner - Midnight Blitz
Worm - Necropalace
een ander studio-album uit februari 2026

[ Uitslag | Enquêtes ]

    5 maart:
  • Leaves’ Eyes en Catalyst Crime
  • 6 maart:
  • Airbourne en AAsomvel
  • Fleddy Melculy en Rotzak
  • Jo Quail
  • Leaves’ Eyes en Catalyst Crime
  • 7 maart:
  • Five The Hierophant
  • MetallicX en Razernij
  • 8 maart:
  • Luicidal en LocoMuerte
  • Predatory Void
  • Psychonaut
  • Scardust, Hartlight en Isabeau
    4 april:
  • Flowerleaf, Battled en Pandora's Key
  • Gama Bomb en Lich King
  • Infected Rain, Butcher Babies en Black Spikes
  • Valdrin en Amalekim
Kalender
Vandaag jarig:
  • Anders Kjølholm (Volbeat) - 52
  • Bastian Emig (Van Canto) - 46
  • Cameron Grant (Psycroptic) - 45
  • Chris Squire (Yes)† - 78
  • David Haley (Psycroptic) - 46
  • Jason Newsted (Metallica) - 63
  • Mike Fuller (technicus) - 69
  • Paul Bostaph (Slayer) - 62
  • Petros "Christo" Christodoylidis (Firewind) - 51
  • Simen "ICS Vortex" Hestnæs (Dimmu Borgir) - 52
  • Steve Angelo Furgiuele (Gates Of Winter) - 41
  • Ted "Nocturno Culto" Skjellum (Darkthrone) - 54

Vandaag overleden:
  • Johnny Preston - 2011
  • Keith Flint (The Prodigy) - 2019
  • Selim Lemouchi (The Devil's Blood) - 2014
Review

The Night Flight Orchestra - Sometimes The World Ain't Enough
Jaar van release: 2018
Label: Nuclear Blast Records
The Night Flight Orchestra - Sometimes The World Ain't Enough
Trek je dansschoenen maar aan. We nemen de teletijdmachine naar de jaren zeventig en tachtig. The Night Flight Orchestra bewees al eerder goede poprockliedjes te kunnen schrijven die herinneren aan de tijd van Fleetwood Mac, Kiss, Whitesnake, Foreigner, Tears For Fears en Miami Vice. Er is sindsdien niet veel veranderd, want ook Sometimes The World Ain’t Enough brengt je terug naar de seventies en eighties van onder andere Chicago, Toto en Journey.

Neem bijvoorbeeld het funky Paralyzed of het rockende titelnummer. Nummers waar je niet bij stil kunt blijven zitten. Bovendien is er voldoende afwisseling. Zo wijkt de stadionrocker Moments Of Thunder (met soultouch dankzij Airline Annas, de achtergrondzangeressen Anna-Mia Bonde en Anna Brygård) flink af van het poppy Lovers In The Rain, dat heel fijne zanglijnen heeft die al snel blijven hangen. De bombastische, uptempo opener This Time klinkt wezenlijk anders dan het zwoele, toegankelijke Pretty Things Closing In, maar beide passen prima binnen de gevarieerde collectie songs. Afsluiter The Last Of The Independent Romantics valt op vanwege zijn muzikaliteit en speelduur van negen minuten. De tracks die eraan voorafgaan, klokken maximaal vijf en een halve minuut.

De nummers stemmen stuk voor stuk vrolijk. Ze zijn wat lichter en minder gitaar-georiënteerd dan op de vorige plaat. Het geheel klinkt levendig. Het speelplezier spat ervan af bij de muzikanten. Dat zijn niet de minste trouwens. The Night Flight Orchestra bestaat uit zanger Björn Strid (Soilwork), bassist Sharlee D'Angelo (Arch Enemy), gitarist David Andersson (Soilwork), toetsenist Richard Larsson, drummer Jonas Källsbäck en gitarist Sebastian Forslund. Hoewel de mannen in het verleden hebben bewezen technisch vaardig te zijn, draait het hier vooral om pretentieloos lol hebben en dat betaalt zich uit.

Het levert een ongedwongen, relaxte en swingende release op, die uitermate geschikt is om in de auto te beluisteren. Dankzij de ritmesectie, die voor een lichtvoetige basis zorgt, en de beklijvende zanglijnen, liggen de compacte nummers zeer prettig in het gehoor. Ook over de productie is goed nagedacht. Die is retro, maar met een moderne touch, zodat de muziek van TNFO enerzijds een nostalgisch gevoel bewerkstelligt, maar anderzijds ook luisteraars aantrekt die de jaren tachtig niet hebben meegemaakt. Sometimes The World Ain’t Enough mag dan helemaal niets met metal te maken hebben, maar de collectie songs stemt vrolijk en vergroot de interesse en waardering in andere soorten muziek.

Tracklist:
1. This Time
2. Turn To Miami
3. Paralyzed
4. Sometimes The World Ain’t Enough
5. Moments Of Thunder
6. Speedwagon
7. Lovers In The Rain
8. Can’t Be That Bad
9. Pretty Thing Closing In
10. Barcelona
11. Winged And Serpentine
12. The Last Of The Independent Romantics

Score: 82 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 30 juli 2018

Angus McSix @ Effenaar, Eindhoven Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.