Toch is er ten opzichte van het debuutalbum eigenlijk helemaal niet veel veranderd. De band speelt nog steeds een licht futuristisch klinkende vorm van melodieuze death metal, die hier en daar wordt opgeluisterd met wat Mors Principium Est-achtige keyboards. Ook Scar Symmetry lijkt een grote indruk achter te hebben gelaten op Zonaria, en ik durf te wedden dat Hypocrisy ook regelmatig in de cd-speler van één of meer bandleden vertoeft. In die zin biedt The Cancer Empire dan ook niets nieuws, maar zoals ik in de recensie van het vorige album ook al aangaf, klinkt het allemaal wel weer verdomde lekker. Met nummers als Praise The Eradication en Crowning King Cancer (dat een bijzonder sterke terugkerende break kent) en het krachtige Humanity Vs Sanity laat Zonaria horen prima nummers te kunnen neerpennen. Ook qua instrumentbeheersing en productie zit het allemaal wel snor.
Toch bekruipt ook nu me weer het gevoel dat ondanks dat alles de band er niet in zal slagen om een écht groot publiek te bereiken. De nummers klinken namelijk allemaal op zichzelf prima, maar lijken ook redelijk volgens hetzelfde basisidee te worden opgebouwd. Pas bij een afwijkend nummer als At War with the Inferior – waar de band het gas durft los te laten en vertrouwd op enkele sterke melodieuze riffs – krijgt Zonaria een beetje een eigen identiteit. Ondanks het gebrek aan een eigen gezicht klinken de nummers op The Cancer Empire echter catchy en luisteren ze heerlijk weg. Wie van strakke, moderne, melodieuze death metal houdt, zal hiermee dan ook goed uit de voeten kunnen, maar de stap naar de échte top wordt ook met dit tweede album nog niet gemaakt.
Tracklist:
1. Slaughter Is Passion
2. Praise The Eradication
3. Crowning King Cancer
4. Contra Mundum
5. Termination Process
6. At War With The Inferior
7. From The Abysmal Womb
8. Damnation Dressed In Flesh
9. Humanity Vs Sanity
10. The Icon And The Faceless
