Waarschuwing: aan deze plaat hou je gegarandeerd een hevig pulserende blauwe, beurse reet over. Today is the Day was altijd al een band die er een plezier in had het meest vergruizende muzikale geweld op de luisteraar los te laten, maar met Kiss the Pig hebben Steve Austin en z'n merry men zichzelf overtroffen. Na de experimentele dubbelaar Sadness Will Prevail is dit in een bepaald opzicht een back to basics plaat, die wat betreft intensiteit nog het meest teruggrijpt naar In the Eyes of God (1999). En die qua niveau en kwaliteit minstens zo goed in elkaar steekt.

Na het voor deze plaat zeer representatieve geluid van een shotgun die geladen wordt (dit soort cheesy details mogen weer), wordt het ijs op gewelddadige wijze gebroken met een gruwelijke bak noisy grindcore. Why They Hate Us ontwikkelt zich al snel tot een wat genuanceerder nummer, maar de vaart blijft erin. Met het daaropvolgende titelnummer wordt deze lijn standkrachtig voortgezet. "I HATE PEOPLE!!!" schreeuwt Austin met al z'n kracht, terwijl luide drums en gitaarsalvo's om hem heen beelden oproepen van eeuwen aan dood en verderf van de hand van het menselijk ras. Luisterend naar Kiss the Pigs kun je het moeilijk oneens met hem zijn. Dit album, in al z'n groteske lelijkheid, loopt over van de opgekropte haat omtrent de huidige stand van zaken in de wereld, en de VS in het bijzonder. Zij die hun entertainment selecteren op een positieve escapistische waarde, of graag hun kop in de grond steken om aan de werkelijkheid te ontsnappen, dienen zich te bergen voor Today is the Day en hun confrontatieve statements. Maar oh, wat kan een soundtrack voor de som van alle hedendaagse ellende toch goed klinken.

Opvallend is de keuze voor een wat lelijk, lo-fi geluid. Dit lijkt misschien op het eerste gezicht afbreuk te doen aan de muziek, maar met het oog op het thema voegt dit alleen maar toe aan de kracht van de plaat. Na vele beluisteringen ben ik met name onder de indruk van Austin's vocalen. In een aantal nummers hoor je meerdere lagen tegelijk, wat met een beetje fantasie het idee schept dat meerdere 'slachtoffers' tegelijkertijd hun haat verwoorden.

Zeer sterke nummers zijn This Machine Kills Fascists (rape my country again, over and over again!), Don't Tread on Hope (indrukwekkende vocals) en het lange epos Birthright, een nummer met vele lagen. Wat nog meer mooi is aan Kiss the Pig, is dat alle tracks samen een heel sterk geheel vormen. Ik kan me voorstellen dat met een iets andere volgorde van nummers, dit album een stuk minder hard aan zou komen.

Ik heb deze plaat ervaren als een verslavend album dat herhaaldelijke beluistering stimuleert. Het doet nog steeds zeer als ik ga zitten, maar achteraf is Kiss the Pig dat ongemak ruimschoots waard. Today is the Day speelt het wederom klaar. Je zou bijna het positieve in gaan zien van al die ellende die de wereld teistert.

Tracklist:
1. Why They Hate Us
2. Kiss the Pig
3. Mother's Ruin
4. This Machine Kills Fascists
5. Outland
6. Don't Tread on Hope
7. Sympathy Junky
8. Platinum Pussy
9. Train Train
10. Bee's Wax and Star Wars
11. Birthright