De sfeer die ook op dit album is gecreëerd, past namelijk veel beter bij de weersomstandigheden van dat jaargetij. Nu is dat geen verassing meer als je Martyrdöd al langer kent. De band klampt zich nog steeds vast aan zijn roots en lijkt daar geen seconde van af te willen wijken. Gröt gelijk hebben de mannen. Dat dat ook de valkuil is van dit gezelschap, blijkt als Hexhammaren een paar keer is onderworpen aan een luisterbeurt. De circa drie kwartier aan gitzwarte muziek klinkt als één lange en depressieve rit. Dat ligt vooral aan het hoge, eentonige tempo dat de heren hanteren, en aan het monotone geschreeuw van Mikael Kjellman. Door de behoorlijk hoge crust-factor vallen de baspartijen van nieuwkomer Daniel Ekeroth ook nog eens naar de achtergrond. De ondersteunende gitaarpartijen zijn gelukkig wel wat melodischer ingestoken en zorgen dat de luisteraar op de been kan blijven.
Het thrashy War On Peace vormt samen met het iets rustigere, maar goed uitgebalanceerde Nästa Syrien en het punk-georiënteerde Cashless Society voor het nodige vertier. Het overige materiaal is absoluut niet slecht, maar door gebrek aan differentiatie gaat de muziek het ene oor in en het andere oor weer uit. Dat Martyrdöd ook niet uit is op complexiteit of originaliteit is dan ook een gegeven.
Hexhammaren is een album dat prima wegluistert op een hoog volume, zonder er al te veel bij na te denken. Mocht je echter op zoek zijn naar muziek met meer afwisseling, dan laat je deze plaat beter links liggen. En dat is toch een droevige conclusie bij een band die inmiddels al achttien jaar herrie maakt.
Tracklist:
1. Hexhammaren
2. Rännilar
3. Helveteslarm
4. War On Peace
5. Bait And Switch
6. Nästa Syrien
7. Cashless Society
8. In The Dead Of Night
9. Den Sista Striden
10. Pharmaception
11. Judgement Day
12. Sthlm Syndrom
13. After-War-Scars
