Wie bepaalt wat er op de radio wordt gedraaid? Sinds ik mij kan heugen, klagen artiesten dat de charts niet kloppen. Ik ben geneigd om ze te geloven. Hoe kan het dat Navarone populair werd toen de band meedeed aan The Voice Of Holland en mensen in mijn omgeving stomverbaasd waren dat de band al tien jaar bezig is en meerdere albums heeft uitgebracht? Waarom doet rock (en zelfs metal) het goed in de Top 2000 en is het slechts zelden op de radio te horen? Waarom krijgt een talentvolle rockband niet de kans om bij de publieke omroep onder de aandacht te komen van de luisteraar?

We hebben talentvolle bands in Nederland die niet de kans krijgen om door te breken bij het grote publiek. Wanneer ik kijk naar de namen die de hoogste regionen van de Top 2000 bezetten, dan ben ik oprecht verbaasd dat Mother Bass nog niet door het grote publiek is opgepikt. Alle radiostations krijgen alsnog de kans om dit goed te maken, want eind juni verschijnt de ep The Bullet Wound Is Gone. De ep borduurt voort op het vorig jaar uitgebrachte debuutalbum Mother Bass. Nummers die de rock van weleer doet herleven. Muziek die tijdloos is. Mother Bass is een jonge band met een oude ziel.

De ep opent met een stevig rocknummer: Predator. Het fraaie artwork doet vermoeden dat dit schijfje een bruter karakter heeft en wat deze track betreft klopt dat wel. Vooral zanger Daan Dekker excelleert in dit nummer. Opzwepende rocksongs, zoals de opener en de afsluiter Troubled Man, vallen uiteraard meteen in de smaak bij een metalhead, maar wat ik vooral kan waarderen aan de muziek van Mother Bass, is het veelzijdige karakter. Dit getalenteerde viertal weet in alle facetten die rock te bieden heeft uit te blinken en de ep is net zo veelzijdig als het rockgenre zelf. Neem bijvoorbeeld Vampires. Door het ingetogen karakter is het een song om heerlijk bij weg te dromen. Het andere uiterste van een uitstekende rocksong.

Daan weet met zijn veelzijdige zang in iedere track te overtuigen. Songwriter/gitarist Friso Woudstra weet precies de juiste snaar te raken om iedere compositie een tijdloos karakter te geven. Dat doet hij beslist niet alleen, want ook bassist Roel van Erp heeft een nummer geschreven. Frozen Eyes past uitstekend in het repertoire. Drummer Roy Veltien tenslotte overtuigt door zijn slagwerk stuwend te houden waar het moet en speels te laten zijn waar het kan. Het mag duidelijk zijn dat ik enthousiast ben over de ep. Iedere track heeft zijn eigen artwork van Reisya Ibrahim en ook dat is bijzonder fraai. Dan heb ik het nog niet gehad over de geweldige sound die dit schijfje heeft. Een compliment voor producer Erwin Hermsen (Toneshed Recording Studio) is zeker op zijn plaats. Kortom, aan ieder detail is de volle aandacht besteed.

Vanaf 6 juni wordt iedere week een nummer van de ep op YouTube geplaatst, dus er is geen enkele reden meer te bedenken waarom mensen bij de radio The Bullet Wound Is Gone niet zouden kunnen oppikken. Laten we dat als metalscene in elk geval wel doen.

Tracklist:
1. Predator
2. The Bullet Wound Is Gone
3. Birdsong
4. Frozen Eyes
5. Vampires
6. Troubled Man