Cleveland's finest is terug! De betonvlechters van Ringworm hebben mijn aandacht al sinds de release van het succesalbum The Promise (2003). Hoewel dat album nog pure hardcore bevat, is het geluid gaandeweg verschoven richting metalcore. De band heeft zijn ware identiteit nooit overboord gegooid, want anno 2019 horen we nog steeds hondsdolle muzikanten die naar verwachting Zweedse sürstromming met een glimlach eten als ontbijt.

En jawel hoor, na een redelijk lange intro die overvloeit in Death Becomes My Voice vliegt Ringworm er op zijn achtste en gelijk getitelde album, met gestrekt been in. Het tempo ligt behoorlijk hoog, maar ondanks de break aan het einde, valt gebrek aan variatie op. Alsof de opname blijft hangen. Datzelfde geldt voor Acquiesce, waarbij ik me oprecht afvraag waarom uitgerekend dat nummer is gekozen als single. Dan doen Carnivores en Do Not Resuscitate het een stuk beter met een kortere duur en rakere klappen. Furieus zijn alle tracks overigens tot en met. In dat opzicht stelt Ringworm wederom niet teleur en mogen de bandleden zichzelf prijzen met deze gave.

De korte, statische gitaarriffs en dito drumwerk zijn als vanouds om te smullen tijdens Dead To Me, I Want To Tear The World Apart en het compacte, duivelse The God Of New Flesh. Met schuim op de bek brult zanger HF de agressie van zich af. Zijn grimmige stemgeluid is en blijft het handelskenmerk van Ringworm. De heerlijke, aanstekelijke tempowisselingen tijdens I Want To Tear The World Apart doen denken aan het oudere werk en daarmee behoort deze track zeker tot één van de favorieten. Of het vervolgens de moddervette breaks en het meeslepende gitaarwerk is in Separate Realities, de vlotte drumrolls tijdens Let It Burn of het hoge moshgehalte van Final Division: de boodschap is kristalhelder. De luisteraar kan niet ontsnappen en het gezelschap trekt je mee naar de onderwereld. Ringworm flikt het kunstje weer.

Door toedoen van het titelnummer Death Becomes My Voice en Acquiesce opent het album zwak en eentonig. Vanaf Do Not Resuscitate herpakken de mannen zich met een rechte rug en overdonderen ze voor de achtste keer met overtuigende, retestrakke metalcore waar menig band een puntje aan kan zuigen. Bedankt Ringworm, dat er nog steeds voldoende inspiratie is om overheen te kotsen. Dit is een regelrechte aanrader die nog menigmaal door de boxen zal brullen!

Tracklist:
1. Death Becomes My Voice
2. Carnivores
3. Acquiesce
4. Do Not Resuscitate
5. Dead To Me
6. The God Of New Flesh
7. I Want To Tear The World Apart
8. Dying By Design
9. Seperate Realities
10. Let It Burn
11. Final Division