Goblin Rebirth is dus een andere band dan die van Claudio Simonetti. Deze is opgericht door oud-goblins Fabio Pignatelli en Agostino Marangolo, respectievelijk de bassist en drummer. Waarom ze niet meer met Claudio mee mogen doen, is onduidelijk. Het zal vast op persoonlijk vlak niet boteren, want musiceren kunnen deze heren wel. Goblin Rebirth lijkt vooral een soort visitekaartje te zijn, want de muziek is niet voor een specifieke film gemaakt. De stemming slaat voortdurend om. Requiem For X is een sterke, duistere track van het type waar een moderne horrorfilm zeker baat bij heeft. De pianostukken doen denken aan de rustige passages van Dimmu Borgir.
De naargeestige stemming keert daarna maar zelden terug. Wat Goblin Rebirth vooral speelt, is klassieke progrock, waarbij toch weer de keyboards de boventoon voeren. Wordt Claudio Simonetti gemist? Het lijkt op de oude Goblin, maar de toon is luchtiger. In elk geval zijn Back In 74 en Book Of Skulls uitstekende tracks, die je laten denken dat je naar Yes of Genesis luistert. Het keerpunt is Evil In The Machine. Niet alleen gaan we plotseling richting sciencefiction, maar hier neemt de kwaliteit van de plaat zienderogen af. Forest heeft klasse, maar Dark Bolero en de titeltrack zijn best saai. Dat komt misschien wel omdat dit nog het meest van echte filmmuziek weg heeft. Het wekt een sfeer op, maar doet verder helemaal niks.
Ik ben benieuwd welk publiek Goblin Rebirth gaat trekken, omdat de muziek niet echt aan een genre te koppelen valt. Een zanger is er niet, al hoor je tijdens Evil In The Machine nog wel iemand een handvol teksten opdreunen. Misschien moeten we eerst maar eens afwachten of Goblin Rebirth eens naar de Lage Landen zal afreizen.
Tracklist:
1. Requiem For X
2. Back In 74
3. Book Of Skulls
4. Mysterium
5. Evil In The Machine
6. Forest
7. Dark Bolero
8. Rebirth
