Met 11 tracks in 48 minuten geven de heren van Murder By Millions uit Cuijk gestalte aan hun wens om eindelijk eens een full-length de markt op te slingeren. Het is een lange plaat voor een hardcoreband; zeker als debuut, was mijn eerste gedachte. Maar bij nadere beluistering doe ik de band daar tekort mee. Het is niet louter hardcore dat de klok slaat. Sterker nog, de sound is dusdanig voorzien van thrash en metalcore dat er nauwelijks meer sprake is van een hardcoreband.
Nou is het een gegeven dat dergelijke crossovers vaak voortkomen uit een gebrek aan visie. Men weet bijvoorbeeld zelf eigenlijk ook niet wat men aan het doen is maar verwoordt dat dan in de biografie als de perfecte combinatie tussen dat en dat genre, voor fans van die en die band. Of het album staat zo bol van de ideeën dat het verband zoek is.
In eerste instantie was ik dan ook geneigd om deze review met een vergelijkbaar oordeel af te doen. De samenhang tussen de nummers ontbreekt nog wel eens. Dat hoeft niet per se een ramp te zijn, als de nummers op zich maar goed in elkaar zitten. Wat dat betreft zijn de tracks voorzien van lekker rossende ramstukken die bij het gemiddeld hardcorepubliek de voetjes toch wel van de vloer moet krijgen. Technisch hebben de heren hun zaakjes ook aardig op orde en afwisseling genoeg.
De puntjes van kritiek zitten hem vooral in de overgangen die niet altijd helemaal vlekkeloos zijn, en de productie. Die moderne metalcoreproductie met de nadruk op bombastische gitaren en zwaar aangezette drums, ligt er net iets te dik bovenop. Op het gevaar af dat ik me met deze uitspraak een een berg kritiek op de hals haal, klinkt het allemaal in de oren als een knieval voor de commercie. Of moet ik gewoon niet zo zeuren en maar leren leven met dat moderne geluid? Waarschijnlijk is het gewoon een kwestie van smaak.
Ondanks dat er dus wel wat verbeterpuntjes te melden zijn, moet ook gezegd worden dat Murder By Millions met Melancholy Shore een sterk debuut op de cv heeft gezet waarmee met de juiste inzet en contacten zeker een flinke (Europese) undergroundtour te behalen valt. Elf tracks was misschien net iets te veel van het goede, maar als ze de juiste nummers in de set opnemen en daar nou eens een lekkere live-reputatie aan overhouden, moeten er ook zeker mooie voorprogramma's in een Paradiso of 013 aan vast te knopen zijn.
Tracklist:
1. Melancholy Shore
2. Tethys
3. Hail
4. Descending
5. Scorched Hearts
6. Unearth The Hatchet
7. Wastelands
8. Atlas
9. Laocoon
10. Ivory Tower
11. Serenade For Sirens
