Met Yellow & Green brengt Baroness in feite twee nieuwe albums uit. Twee albums die beide een totaal ander geluid laten horen dan op de eerdere albums te horen was.

Wellicht is de verandering van geluid juist de reden waarom Baroness hun nieuwe album Yellow & Green heeft genoemd. De kleurencombinatie geel-groen is namelijk niet voor niets illustratief voor de herfst, de verandering, oftewel de periode wanneer de mens begint te twijfelen aan alles wat vroeger zo zeker leek.

Op internet wordt veel over dit album gesproken. Er zijn velen die zich letterlijk groen en geel ergeren aan het nieuwe album. Aan de andere kant zijn er ook vele liefhebbers te bespeuren die de verandering juist kunnen waarderen. Pure metal is het in ieder geval niet meer. Baroness is momenteel eerder te beschouwen als een progressieve rockband met lichte metalinvloeden.

Het vorige album, Blue Record (2009), sprak mij met name aan door de combinatie van melodie en de zompige, logge sound. Het was dan ook schrikken toen ik de nieuwe albums voor de eerste keer had geluisterd. Van de oude sound van Baroness is weinig meer over. Na de eerste luisterbeurt ontbrak tevens de samenhang. Toch zijn Yellow & Green groeialbums. Na zes luistersessies merk ik dat ik de nieuwe sound meer en meer kan waarderen en de albums blijf draaien. De nummers blijven inmiddels hangen en krijgen meer en meer inhoud. Bovenal hoor je de liefde voor muziek en vakmanschap van Baroness.

In totaliteit levert Baroness achttien nummers af, waarvan er vier instrumentaal zijn. Toch zit er een duidelijke knip tussen de twee albums. Het Yellow album is krachtiger dan het Green album en bevat naar mijn mening ook de betere en hardere songs. Op Yellow staat onder andere het krachtige March To The Sea dat met name uitblinkt door de prachtige melodie en de dreigende sfeer. Hoogtepunt is echter het nummer Cocainium. Dit nummer begint als een ware ode aan Pink Floyd om daarna over te gaan in een smerig stonerachtig rocknummer. De nummers op Green zijn wat gelatener, experimenteler en minder aansprekend. De nummers Foolsong en Mtns gaan bijvoorbeeld volstrekt langs me heen. Ze blijven niet hangen en voegen niet veel toe aan het geheel. Nummer als Board Up The House en The Line Between voegen daarentegen wel wat toe omdat het rocknummers zijn met een ijzersterke melodie.

De Yellow & Green albums zijn zeker niet beter dan de voorganger, maar wel anders. Een blindelingse aankoop van het album raad ik dan ook af. Al met al levert Baroness gedurfde en kwalitatieve albums af die om geduld vragen en dus echt moeten groeien. Ik ben benieuwd of de massa zoveel geduld heeft met Baroness.

Tracklist Yellow Album:
1. Yellow Theme
2. Take My Bones Away
3. March To The Sea
4. Little Things
5. Twinkler
6. Cocainium
7. Back Where I Belong
8. Sea Lungs
9. Eula

Tracklist Green album:
1. Green Theme
2. Board Up The House
3. Mtns. (The Crown & Anchor)
4. Foolsong
5. Collapse
6. Psalms Alive
7. Stretchmarker
8. The Line Between
9. If I Forget Thee, Lowcountry