Niet dat alles overigens altijd om over naar huis te schrijven was. Eind jaren '90 hadden de grinders een licht dipje, maar sinds de eeuwwisseling is de kwaliteit zeer constant geweest. Utilitarian brengt ons in ieder geval behoorlijk wat variatie. De dagen van hersenloos hakken zijn immers allang voorbij. De trage, instrumentale opener Circumspect zet de toon: zwaar en meedogenloos. En gelijk bij het tweede nummer Error In The Signals horen we Barney zoals we hem kennen: de man blijft een aangenaam bruut stemgeluid houden, dat uit duizenden te herkennen is.
Everyday Pox brengt ons de eerste verrassing van de plaat: John Zorn! Jawel, deze saxofonist en enfant terrible van de jazz toetert een stukje mee. De beste man is uiteraard een oude bekende van de band, aangezien Napalm Death en John Zorn in 1990 samen een split uitbrachten. Zijn sax-spel vult het nummer perfect aan en doet vanzelfsprekend denken aan bands als Painkiller en Naked City.
The Wolf I Feed is lichtelijk eigenaardig te noemen met punky zang in coupletten en Fear Factory-achtige zang in de refreinen. Deze zangpartijen zijn op rekening van gitarist Mitch Harris en dat klinkt absoluut lekker! Eigenlijk is de hele plaat behoorlijk afwisselend wat betreft de zangpartijen en wordt experiment hierin niet geschuwd.
De productie is vet, de riffs van hoge kwaliteit en de songs vormen een solide geheel. Maar dit alles is uiteraard niet verrassend bij een band als Napalm Death. Wat mij betreft mag deze band nog dertig jaar en vijftien platen erbij doen. Grote klasse en een verplichte aanschaf voor grindminnende metalheads uiteraard.
Tracklist:
1. Circumspect
2. Errors In The Signals
3. Everyday Pox
4. Protection Racket
5. The Wolf I Feed
6. Quarantined
7. Fall On Their Swords
8. Collision Course
9. Orders Of Magnitude
10. Think Tank Trials
11. Blank Look About Face
12. Leper Colony
13. Nom De Guerre
14. Analysis Paralysis
15. Opposite Repellent
16. A Gag Reflex
17. Aim Without An Aim (bonustrack)
18. Everything In Mono (bonustrack)
.jpg){kind=small}
