Na het tamelijk clichématige intro word ik op Divine Curse geconfronteerd met een bijzonder matig gothic/power metal nummer. De futloze productie helpt ook al niet echt, want zeker dit soort episch bedoelde muziek dient toch echt voorzien te zijn van een vol en helder geluid. Nu begrijp ik ook wel dat Redemption een demo is, maar tegenwoordig valt ook met het nodige thuisknutselwerk nog wel een heel wat betere sound neer te zetten dan hier het geval is.
Het ergste is echter de tenenkrommend slechte cleane zang. Mike Niersman zit er vaak helemaal naast en bezorgt mij op een verkeerde manier koude rillingen. Isolated Soul begint iets beter met een sfeervol intro, ondersteund door akoestisch gitaarwerk, maar zodra ook de drums en overige gitaren invallen, gooit de bedompte sound weer roet in het eten. En zodra de zanger weer zijn mond open trekt, keldert het niveau wederom.
Valt er dan werkelijk niets positiefs te melden? Gelukkig wel, want de bij vlagen sterke riffs en de hier en daar toegevoegde gitaarsolo doen vermoeden dat in ieder geval de gitaristen over enig talent beschikken. Redemption is echter vooral een typisch geval van ‘haastige spoed is zelden goed’. Ik zou de band als tip willen meegeven om eerst eens wat meer tijd in de oefenruimte door te brengen alvorens een demo te willen uitbrengen. Zanglessen zijn daarnaast zeker geen overbodige luxe. Vooralsnog is het in ieder geval armoe troef, want met onderstaande beoordeling ben ik nog mild geweest.
Tracklist:
1. Intro
2. Divine Curse
3. Isolated Soul
4. Serpent
