Nu denk je dat Forcentury zich daar mooi tussen gaat worstelen. En eigenlijk is die gedachte niet zo heel gek, want als je naar Vanguard luistert, dan hoor je negen knappe songs. Ze zitten goed in elkaar, lekker gitaarwerk, goede productie die oudbollig noch te modern klinkt. Er is voldoende afwisseling en het klinkt origineel en dus reden genoeg om dit heavy metalplaatje 90 punten te geven.
Maar…
Johnn Thunder beschikt als zanger niet alleen over een vrij saaie stem, maar ook over geweldig accent. Het is verre van ‘majestic’, zoals de heren zelf zeggen. Het accent heeft als grappige bijwerking dat de teksten totaal anders geïntepreteerd worden. Rise Of The Machines wordt omgedoopt tot Rise Of My Sheets en zo kan ik wel nog wel een paar voorbeelden opnoemen. Het materiaal zelf is best sterk, maar dit is een typisch gevalletje, waarin de zanger voor flink wat minpunten zorgt. Aan de andere kant mag Forcentury best waardering vangen voor het feit dat iemand een album inzingt, in plaats op erg laffe wijze de plaat volblaffen met oersaaie grunts.
Tracklist:
1. Land of Mirrors
2. Thriugh the Eyes of Thunder
3. Speculator
4. Rise of the Machines
5. Bottom Line Zombies
6. Valhalla's Call
7. Love and Honour
8. Son of Poseiden
9. The Abyss
.jpg){kind=small}
