In feite zal het niemand verbazen dat Aphyx weer onder de levenden is. Na de zeer succesvolle en enthousiast ontvangen optredens die de band de afgelopen jaren heeft gedraaid, was het wachten op een nieuwe cd en er bestaat inmiddels geen twijfel dat de death metal veteranen geen kut met peren zullen leveren. Of de muziek je überhaupt ligt is natuurlijk wat anders, maar kwaliteit van de nieuwe Asphyx is absoluut ondiscutabel.
Death…The Brutal Way is een cd zoals Asphyx anno 2009 een cd dient te maken. Een paar korte nummerintro's, geen overbodige supplementen, wel een lekkere frisse, rauwe sound en zagende, schurende en voortdonderende death metal nummers. De muziek spreekt voor zich, met het grootste gemak schudden de bekwame mannen ramsterke nummers uit de muzikale mouw. Death…The Brutal Way is een logische en duidelijke voortzetting op het voorgaande Asphyx-werk, wat dat betreft lijkt het of de band nooit is weggeweest en soepel met de tijd is meegegaan zonder de old school roots te verloochenen.
De enige opmerking op een cd als deze is dat de nummers, ondanks de nodige tempowisselingen (op de duidelijk veel tragere Asphyx II (They Died As They Marched) na)allemaal redelijk hetzelfde klinken. Vrijwel dezelfde opbouw binnen de nummers, dezelfde krassende (doch krachtige) strot van Martin van Drunen, een over de gehele cd doorgetrokken sound en geen verrassende uitschieters. Death…The Brutal Way is qua geluid en opbouw een constant album waardoor de muziek, naast al die technische goochelaars, wellicht wat onaangekleed kan overkomen. Echter is dit voor een band als Asphyx geen probleem. De smerige klanken mutileren het vlees uiteindelijk harder dan de zoveelste halsbrekende looping.
Tracklist:
1. Scorbutics
2. The Herald
3. Bloodswamp
4. Death The Brutal Way
5. Asphyx II (They Died As They Marched)
6. Eisenbahnmörser
7. Black Hole Storm
8. Riflegun Redeemer
9. Cape Horn
10. The Saw, The Torture, The Pain
.jpg){kind=small}
