Wat doe je als je een vriend hebt die Zimmer heet en op feestjes altijd zijn kont laat zien? Nou, je vernoemt je band er naar. Deze bestaat al sinds 1991, maar is altijd een zijproject geweest. Zodoende leverden ze slechts twee albums af. Voorheen had Strapping Young de prioriteit – bassist Byron Stroud, drummer Gene Hoglan en gitarist Jed Simons waren er allemaal actief. Ook zanger Chris ‘The Heathen’ Valagao zong op vrijwel alle SYL-albums een deuntje mee. Maar aangezien Devin Townsend de stekker uit die band heeft getrokken hebben de mannen weer een cd opgenomen en komen ze binnenkort naar Europa. Het zou dus maar zo kunnen dat Zimmer’s Hole tegenwoordig een volwaardige band is.

De muziek van Zimmer’s Hole laat zich niet gemakkelijk omschrijven. Het staat voorop dat de heren zichzelf niet al te serieus nemen, mocht dat bij het lezen van de bandnaam niet duidelijk zijn; dan weet je het nu. Er worden diverse (metal)genres op de hak genomen en dat geeft meteen een indicatie van de muziek. Het is een hele harde brug tussen heavy en powermetal. Voor de ‘gewone’ power en heavy metal liefhebbers pakt dat een stuk steviger uit, wat voornamelijk te maken heeft met de ongepolijste zanglijnen en de harde draai die aan het genre wordt gegeven. Blastbeats komen er aan te pas, en het is wel even zoeken voordat je een stukje zonder de dubbelbasswerk tegenkomt. Eigenlijk is dit de beste omschrijving: Power en heavy metal uitgevoerd door Strapping Yound Lad, dat moet toch genoeg zeggen.

Naast het uitstekende instrumentale geweld is zanger Valagao degene die het meest opvalt. Zijn stem is smerig en omvat vele genre’s. Zingen als een volborst traditioneel metalzanger kan hij als de beste, maar hij is zeker niet vies van het rauwe en smerige werk. Hij grunt en krijst er lustig op los, maar het zijn vooral de hysterische afwisselingen die het interessant maken. Hierin onderscheidt hij zich van andere zangers. Neem nu 1312 (1= A, 2 = B, 3 = C, oftewel, All Cops Are Bastards),waarin duidelijk wordt dat Valagao niet de eerste beste freak is die wat loopt te krijsen, maar over een dijk van een strot beschikt. De smerige thrashstem die af en toe de kop opsteekt doet overigens de rillingen over mijn rug lopen, alsof Satan in eigen persoon achter de microfoon is gekropen.

Nou ja, die rillingen zijn ook zo weer weg, als er wat scheet- en boergeluiden de speakers uitschallen. Maar Zimmer’s Hole als een dertien in een dozijn parodiebandje afdoen kan ook niet. Daar zijn ze simpelweg te goed voor. Naast de foute teksten (o.a. Hair Doesn’t Grow On Steal en What’s My Name….Evil!) - om nog maar te zwijgen van de ‘publieke mededeling’ uit The Vowel Song - onderscheidt de groep zich vooral in het schrijven en brengen van ongelooflijk goede songs. Zoals de openende titeltrack of het brute Fista Corps; hard en meedogenloos beukend, de blastbeats gevolgd door het trage tempo en de gefreakte zang van Valagao.

Zimmers Hole heeft met hun derde album meteen de beste afgeleverd. Wat mij betreft mogen ze zo wel even doorgaan; na de tour met Soilwork de studio weer induiken en een nieuw album opnemen! Dat Zimmer’s Hole schijt heeft aan het zogenaamde ‘true zijn' is alleen maar prachtig. Zoals Valagao in de geniale titeltrack al zegt: In my youth, I learned the Truth, PURE METAL was the only way. Exodus was fucking right, ALL THE POSEURS MUST DIE! Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten. Enfin, dit is een geniale plaat voor metalfans die zich niet al te snel tegen het hoofd gestoten voelen. Zimmer’s Hole Rules The Fucking Land!

Tracklist:
1. When You Were Shouting At The Devil..
2. We Rule The Fucking Land
3. Flight Of The Night Bat
4. 1312
5. Devil’s Mouth
6. The Vowel Song
7. Fista Corps
8. Anonymous Esophagus
9. Alright
10. Hair Doesn’t Grow On Steel
11. What’s My Name… Evil