Hoewel Iced Earth later richting power metal is opgeschoven, heeft thrash metal op dit tweede album van de band nog de overhand. Af en toe neemt de Amerikaanse formatie even gas terug voor een ingetogen intermezzo, wat voor de juiste dynamiek zorgt, maar het is toch vooral headbangen geblazen bij Night Of The Stormrider. Aangezien het een conceptalbum is, werkt de langspeler het beste als je het geheel van begin tot eind afluistert. Geen nummer valt uit de toon. De uitschieters zijn voor mij Stormrider en het swingende Mystical End.
Het concept is nogal vaag, maar de teksten bieden een interessante, gevoelsvolle blik op de innerlijke strijd tussen goed en kwaad in een hoofdpersoon die een pact met de duivel heeft gesloten. Dit onderwerp keert op latere albums van Iced Earth regelmatig terug. Dat geldt ook voor thema’s als de afkeer van religie en gevechten tussen engelen en demonen. In de lange, epische afsluiter Travel In Stygian, waarbij de hoofdpersoon van het verhaal in de hel belandt, bereikt de saga een zinderende climax. Ondersteund door de muziek weet John Greely, dankzij een indrukwekkend stembereik, de emoties van de hoofdpersoon goed over te brengen.
Als vocalist heb ik Greely, die het slechts één album uithield bij Iced Earth, even lief als zijn opvolgers Matt Barlow en Tim ‘Ripper’ Owens. Bandleider Jon Schaffer kan desnoods zelf de positie van zanger voor zijn rekening gaan nemen, mocht het opnieuw tot een breuk met de recent teruggekeerde Barlow komen. Op het nummer Stormrider ontfermt de gitarist zich namelijk zelf over de vocalen en dat gaat hem redelijk goed af. Uiteindelijk draait het bij deze band toch vooral om de kwaliteit van de songs en de galopperende riffs die het handelsmerk van Schaffer zijn geworden. In dat opzicht kun je nauwelijks een beter Iced Earth album vinden dan Night Of The Stormrider.
Tracklist:
1. Angels Holocaust
2. Stormrider
3. The Path I Choose
4. Before The Vision
5. Mystical End
6. Desert Rain
7. Pure Evil
8. Reaching The End
9. Travel In Stygian
.jpg){kind=small}
