Dat Noorwegen ook deathmetal serveert wordt veelal ondergesneeuwd door de blackse dominantie. Dus tijd voor een leuk bandje onder het spotje. En laat het bandje recentelijk nog een nieuw album uit hebben ook. Reden genoeg dus voor een korte introductie, daar de meesten naar alle waarschijnlijkheid nog geen weet van deze Noorse underdog zullen hebben.
Cutthroat leeft inmiddels sinds 2001 en heeft in 2003 er een demo tegenaan gegooid. In 2005 ontvouwt deze band haar vleugels met het album "Morbid Mental Disorder", vreugde die gepaard gaat met getreur daar de gitarist van Cutthroat een paar dagen voor de relese van "Morbid Mental Disorder" aan kanker overlijdt. Triest, maar desondanks pakt de rest van de band de zaken weer op om "Morbid Mental Disorder" aan de man te brengen.
Over aan de man gesproken, ook u, waarde lezer, wordt dus geacht even een half uurtje te reserveren. Veel langer gaat "Morbid Mental Disorder" niet duren en verdoen zult u uw tijd ook zeker niet. "Morbid Mental Disorder" is een eigentijdse DM-plaat die geheid de nodige zieltjes weet te winnen. Niet geheel onterecht daar de Noren hun stinkende best hebben gedaan op dit werkje, hetgeen er ook aan af te horen is.
"Morbid Mental Disorder" doet mij sterk aan 2 bands denken. De Noorse collegae van Blood Red Throne en de Finse over-overburen van Shadow Cut. Sterker nog, eigenlijk valt Cutthroat best als een mengeling van deze 2 bands te omschrijven. Het rammende van Blood Red Throne en de muzikale opzet ervan wordt gecombineerd met de wat tragere zwartgalligheid van Shadow Cut en zo wordt "Morbid Mental Disorder" een behoorlijk gevarieerd (een goed voorbeeld is het nummer "My Anger - Your Suffering" die constant van geluid, snelheid en sferen omslaat) album.
Pijlsnel is de muziek slechts bij vlagen, Cutthroat neemt regelmatig wat gas terug om de nodige aandacht aan ballans en chaos te schenken. De 6 nummers gaan zodoende hand in hand maar elke hand heeft net een andere teint, mist een vinger of is versierd met subtiele ringen. Het geluid van "Morbid Mental Disorder" is vlezig doch organisch. De instrumenten klinken goed vol en toch biedt het totale geluid ademruimte. De vocalen zijn degelijk. Meestal goed robuust, soms een beetje thrashy met een rochel. Maar al met al zeker niet vervelend om te oorslurpen.
Het enige wat ik bij Cutthroat mis is een beetje meer vuur. De band doet haar best maar de vlammentongetjes dansen nog niet echt massaal rond mijn voeten. Mijns inziens moet Cutthroat de kraan nog net een tikkie verder opendraaien. De felle stukken nog feller laten klinken. De duisternis lager laten zakken, de bliksems feller laten schitteren en het mes veel dieper in de kelen steken.
Wellicht een belofte voor de toekomst.
Tracklist:
1. Face of death
2. Hatch me if you can
3. My anger, your suffering
4. Coffin sweet coffin
5. Consumed by maggots
6. Butchering
