David Valdés - Paradise Lost | Metalfan.nl Review

David Valdés offerde zijn jeugd op om elke Malmsteen compositie te leren naspelen. Net zoals zijn grote voorbeeld luistert hij geregeld naar hersenspinsels van F.Chopin, J.S.Bach, W.A.Mozart, L.V.Beethoven, A.Vivaldi en N.Paganini. Jason Becker en Marty Friedman zijn de favoriete tandem van deze Spanjaard en veel meer valt er niet over David’s muzikale voorkeur te vertellen.

Vanaf de eerste tot de laatste gitaaraanslag is dit album erg voorspelbaar. Neoklassieke arpeggio’s, wat eenvoudige melodietjes die blijven hangen en af en toe nog een kille Timo Tolki solo. Dat Valdés geen eigen identiteit of gevoelens heeft, wordt ook nog eens bewezen door het cliché-artwork en de songtitels die rechtstreeks gestolen zijn van Malmsteen.

Deze Señor kan zeker een stukje gitaarspelen en vooral het titelnummer en ‘Legend’ moeten niet onderdoen voor de gemiddelde compositie van zijn grote held. Maar wat zei gitarist extravaganza Paul Gilbert ooit over al die Malmsteen-klonen die niet zelf kunnen denken: ‘ze moeten die allemaal samen in een grote pot opstapelen, koken en voeren aan de varkens.’

Tracklist:
1. Paradise Lost
2. Legend
3. An Old History
4. Time Up!
5. Fallen Angel
6. My Enchanted Forest
7. The Lord Of Fire
8. BWV 1046 Adagio
9. Hidden Minds
10. Eternal Dream
11.Cacophony