Frontiers Music staat erom bekend nieuwe projecten te initiëren en aan te moedigen, zoals in dit geval een samenwerking van Mike Orlando (Adrenaline Mob) en Ailyn Giménez (ex-Sirenia). Voor beiden is het eens wat anders dan ze normaal gesproken doen. De Amerikaanse gitarist werkte nog niet eerder samen op een album met een zangeres en de Spaanse frontvrouw kennen we eigenlijk alleen van symfonische metal. Dit keer komt de muziek echter meer in de buurt van Halestorm.
Het duo krijgt op het gelijknamige debuutalbum weliswaar hulp van drummer Jeff Thal en bassist Brian Gearty, maar meer dan een solide basis leggen doet de ritmesectie niet. Het draait op dit debuutalbum vooral om de melodielijnen van Giménez. Het is wel even wennen om haar rockzang te horen, maar ze houdt zich goed staande tussen de rockende instrumentatie. Ze laat veel kanten van zichzelf horen en waagt zich zelfs even aan het rappen. Soms heeft ze wel iets van Gwen Stefani (No Doubt). Haar zang is vaak harmonieus (meerdere lagen), zodat er wat meer inhoud uit spreekt en de songs meer dynamiek krijgen.
Hoewel het prijzenswaardig is dat Giménez verschillende facetten van haar zang wil laten horen, missen haar screams de volle kracht van Lzzy Hale in bijvoorbeeld de groovy rocker Screaming Fire. Nee, dan komt ze beter tot haar recht in Constant Craving. In deze cover van de Canadese zangeres k.d. lang (waarvan het origineel is uitgebracht in 1992) komt ze heel natuurlijk voor de dag. In Take Me Higher vullen de levendige instrumentatie en haar melodieuze zang elkaar uitstekend aan. In de powerballad Just Remember is haar zwoele zang met een rauw randje een prima visitekaartje.
Orlando speelt vooral in dienst van de compacte liedjes. Slechts kortstondig eist hij de aandacht op tijdens een snelle en compacte gitaarsolo, zoals in het wilde openingsnummer en in Take Me Higher. Wel is er voldoende variatie in het soort riffs: van het punky Stolen Heart tot het wild rockende openingsduo, van het getokkel in de typisch Amerikaanse powerballad Just Remember tot Marilyn Manson-vibes in Say No. Orlando zingt in een paar nummers mee (Turning The Page, Take Me Higher), maar hoewel dat bijdraagt aan de afwisseling, behoren zijn vocale bijdragen niet tot de hoogtepunten.
Her Chariot Awaits is een energieke rockschijf die een andere kant laat horen van zowel Mike Orlando als Ailyn Giménez. Origineel is het songmateriaal zeker niet, maar Orlando is zo slim geweest om Giménez alle ruimte te geven. De Spaanse benut die gelegenheid om te laten horen dat ze veel meer diversiteit op vocaal gebied heeft dan we op de albums van Sirenia gehoord hebben. Bovendien komt ze zeker op de eerste helft van deze langspeler met memorabele zanglijnen. Met Say No, Line Of Fire en Turning The Page is er even een dipje. Take Me Higher luidt een sterke eindfase in. Het geheel ademt een mix van The Offspring, Bon Jovi (referentie in Line Of Fire), Marilyn Manson, Halestorm en No Doubt. Hoewel Her Chariot Awaits het wiel niet opnieuw uitvindt, is het verfrissend om Orlando en Giménez eens iets anders te horen doen dan we van ze gewend zijn.
Tracklist:
1. Misery
2. Dead & Gone
3. Screaming Misfire
4. Stolen Heart
5. Constant Craving (k.d. lang-cover)
6. Say No
7. Line Of Fire
8. Turning The Page
9. Take Me Higher
10. Just Remember
11. Forgive Me Dear
