Met name de openingstrack Deshatterate kent een aantal prettige aanknopingspunten. Dit hardrocknummer heeft een aangename groove met een duidelijk aanwezige bas en een prettige, pakkende melodie. Het gitaarwerk klinkt soepel en geïnspireerd. Sowieso valt de strakke instrumentatie en het geluid daarvan in positieve zin op.
Het drietal was enige tijd op zoek naar een zanger, maar die zoektocht leidde tot niks. Bassist Jesse neemt dan ook noodgedwongen de vocalen voor zijn rekening. Met zijn ritmisch spreken komt hij een heel eind, maar qua zang is er bij Noordhuis zeker nog ruimte voor verbetering.
Net zoals dat er met beknoptere, meer gefocuste tracks het een en ander te winnen valt. De titelsong Back To Animals maakt namelijk minder indruk dan de openingstrack. Het lukt het trio niet de vijf minuten die de song duurt de aandacht vast te houden. Het begint aardig met een dreigend couplet, maar het flauwe refrein beklijft niet en mist overtuiging. De gitaarsolo van het nummer is aardig, maar als geheel is Deshatterate interessanter en is het vooral dit nummer dat perspectief biedt.
Tracklist:
1. Deshatterate
2. Back To Animals
