Clemens “Ardek” Wijers is vooral bekend als toetsenist/componist van Carach Angren, maar hij doet veel meer. Ik volg zijn muzikale activiteiten al jaren. Het interview dat ik met Clemens deed in 2017 was naar aanleiding van When Haunted Toys Come Alive. Een relatie tussen dit klassieke werk en zijn composities voor Carach Angren is zeker aanwezig. Later dat jaar verscheen Worlds. Het merendeel van die release is klassiek, maar Berserk en Goth hebben een industrial karakter. Laatstgenoemde is uitgebracht als single en bevat tevens vocalen. Voor velen zal dat een meerwaarde hebben voor het luisteren naar zijn muziek.

Wanneer je de discografie van Clemens doorloopt, is Parasite Twin een logische vervolgstap in zijn muzikale ontwikkeling. Vooral vocaal vind ik de ep verrassend. Naast het talent om fraaie composities te maken, beschikt Clemens over gevarieerde vocalen. Hoewel hij over het algemeen cleane zang gebruikt, heeft zijn stem op sommige momenten een opvallende gelijkenis met die van Seregor (Carach Angren). Wat betreft het industriële karakter van de ep als geheel zijn er meer raakvlakken met Ministry dan met Rammstein. Uitzondering daarop is de afsluiter Closing In, want daarin hoor je onmiskenbaar de stijl van Rammstein terug. Elementen van Berserk (de samples en vervormde klanken) zijn terug te horen in Fucked Up, al is die track nog sterker vervormd. Op sommige momenten doet de muziek ook wel wat denken aan het recente werk van Marilyn Manson en in mindere mate geldt dat ook voor de zang. Dat er zo nu en dan herkenbare fragmenten van Carach Angren opduiken (Machine en de inleiding van de titeltrack bijvoorbeeld) is geen verrassing.

Hoewel de vijf tracks op de ep allemaal een industrial karakter hebben, zijn ze uiteenlopend van aard. Zo bevat de titeltrack een flinke dosis orkestratie en humor. Nightmare heeft een duister karakter en bevat een eenvoudige, effectieve klassieke break. Het massieve Machine wist mij meteen te overtuigen, maar voor Fucked Up had ik meerdere luisterbeurten nodig. De afsluiter Closing In gaat over een stalker, gebaseerd op een persoonlijke ervaring van Clemens. In mijn gezin heb ik eveneens met een dergelijke ervaring te maken gehad en dit nummer doet mij niet zoveel, behalve dat het aangenaam luistervoer is. Dat laatste geldt voor alle tracks. Hoewel ik persoonlijk meer affiniteit heb met het klassieke werk van Clemens, kan ik zeker genieten van deze industriële composities. Vooral de vocalen dragen bij aan het luisterplezier.

Tracklist:
1. Machine (Memoirs Of An Algorithm)
2. Parasite Twin
3. Nightmare
4. Fucked Up
5. Closing In