Een wereld van verschil; het debuutalbum A Tale Of Suffering (2014) en Tyrant (2017) van Morvigor. Op alle gebieden heeft de extreme metalband uit Alkmaar sprongen voorwaarts gemaakt. Het nieuwe materiaal is technischer, strakker uitgevoerd, beter geproduceerd, dynamischer en weet moeiteloos de lange spanningsboog vast te houden.

De release, die aanvoelt als een geheel, begint na het intro met het intense No Repentance. Daarin spelen de mannen een punky vorm van black metal à la Darkthrone. The Martyr’s Ascension is dynamischer met een mix van death en black metal en veel knappe wendingen. Deze track is melodieuzer (ook de basloopjes verdienen een compliment) en progressiever (gaaf gitaarwerk, mogelijk geïnspireerd door Opeth ten tijde van Still Life). Buitengewoon knap hoe de secties naadloos op elkaar aansluiten. Een sterk staaltje songwriting met veel goede ideeën.

Als je denkt het hoogtepunt gehad te hebben, volgt het zestien minuten lange Blood Of The Pelican, met Interlude eraan vooraf met daarin regen en een kerkklok. Het magnum opus bouwt heel rustig de spanning op met clean en rustig getokkel. Vervolgens doen tribal drums en versterkte akkoorden hun intrede en komen er extra lagen bovenop met een baspartij en een postrocktremolo. Prachtig! Er ontwikkelt zich al snel een verhalende, epische track met op sfeer gerichte black metal met een mix van screams en grunts. Soms heeft de muziek een heroïsche inslag zoals bij Primordial. Tyrant raast er na het intermezzo Voices op los en verraadt dat Mayhem een inspiratiebron is, maar kort erna hoor je ook duidelijk folky invloeden in de zang en komt er ook nog een Floydiaanse, rustige passage langs.

Zo verkennen vocalist Jesse Peetoom, bassist Evio Paauw, gitaristen Sytze Andringa en Stefan van Delft en drummer Brendan Duffy op deze boeiende release diverse uitersten in het muzikale spectrum. De groep weet daarbij constant de focus vast te houden, zoals bijvoorbeeld Thurisaz dat op The Pulse Of Mourning bewijst. In drie jaar tijd heeft Morvigor een fantastische ontwikkeling doorgemaakt. De keuze voor een donkere, intense en expressieve benadering pakt zeer goed uit. Tyrant is een van de beste releases van eigen bodem van 2017. Wil je de band live zien, dan kan dat op korte termijn in StudioGonz te Gouda tijdens het Break Your Neck-festival op zaterdag 21 april.

Tracklist:
1. Intro
2. No Repentance
3. The Martyr’s Ascension
4. Interlude
5. Blood Of The Pelican
6. Voices
7. Tyrant
8. Outro