Aan het wedstrijdje wie het snelst kan spelen, doen de mannen van Genocide Pact op hun tweede album Order Of Torment niet mee. De vorm van death metal die de groep maakt, neigt naar sludge metal en er wordt grotendeels op lage tot middelmatige snelheid gespeeld. Dat wil niet zeggen dat de muziek op dit album hierdoor minder intens is. Integendeel, de trage, groove-geörienteerde riffs en drums zorgen in combinatie met de extreem lage vocalen voor een helse intensiteit. De cover-art van Joe Petagno (die onder andere de mascotte van Motörhead heeft ontworpen) geeft goed weer hoe het album klinkt.

Natuurlijk hoor je hier en daar wat blastbeats en tremolo picking op hoge snelheid, maar de nadruk ligt op een sludgy en noisy sound. Deze ‘wall of sound’-productie is te danken aan Kevin Bernsten, die ook geproduceerd heeft voor bands als Code Orange en Magrudergrind. Deze sound wordt het beste gerepresenteerd in het nummer Ascendancy Absolved, waarin ongeveer drie minuten worden besteed aan feedback van de gitaar en een zware baslijn wordt gespeeld. Genocide Pact is niet intens door zijn snelheid, maar juist door de lage tonen, ritmes en de grooves die hierdoor worden veroorzaakt.

De term ‘groove’ is op Order Of Torment grotendeels synoniem voor ‘breakdown.’ Deze breakdowns vinden meestal plaats aan het einde van een track. En om monotonie te voorkomen, worden deze breakdowns in een aantal nummers gespeeld na een gitaarsolo. Soms wordt de groove vervangen door een hele hoop noise, zoals in Ascendancy Absolved. Een groot deel van de riffs eindigt abrupt of de track eindigt met een fade-out.

Het lijkt misschien vreemd om te zeggen over een deathmetalalbum, maar de sludge-invloeden zorgen ervoor dat riffs soms klinken alsof deze op een album van Melvins of zelfs Sleep zouden kunnen staan. Deze invloeden zorgen niet alleen voor de intensiteit, maar ook voor originaliteit in een genre waarin vaak zo snel en technisch mogelijk moet worden gespeeld.

Wél is het zo dat, hoe goed de lage vocalen ook klinken, de zanger gedurende het hele album precies hetzelfde soort vocalen gebruikt. Geen ‘shrieking’, geen ‘pig squeals.’ De vocalen blijven in elk nummer op dezelfde toonhoogte hangen. Diversiteit is niet iets waar de vocalist zich mee bezig houdt.

Al met al is Order Of Torment een intens album en raak je er niet snel door verveeld. De productie en instrumenten zorgen voor genoeg afwisseling tussen verschillende sounds, de tracklengtes zijn precies goed en de nummers zijn zeker niet te formulair. Fans van langzamere death metal zullen dit album zeker waarderen.

Tracklist:
1. Conquered And Disposed
2. Decimation Grid
3. Spawn Of Suffering
4. Pain Reprisal
5. Ascendancy Absolved
6. Structural Dissolution
7. Authoritarian Impulse
8. Blood Rejection