Polydrone is één van 's lands jongste bands die met eigen werk op de proppen komen. De biografie vermeldt een leuke geschiedenis en naar eigen zeggen zijn er dus al de nodige successen. Na een vlaag van inspiratie was het tijd voor iets nieuws, wat uiteindelijk de EP /2 geworden is. (en dat spreek je uit als ‘Divided By Two’).
In het kort gezegd: met moderne metal probeert het Noord-Hollandse Pylodrone een plaatsje in de spotlights te veroveren. Qua stijl zou ik het omschrijven als groove/metalcore, al is een etiketje vandaag de dag bijzonder moeilijk in te vullen. Onder de indruk ben ik helaas niet. Daarvoor hoor ik te vaak standaard riffs en irriteer ik me behoorlijk aan het stemgeluid van Jeff de Blieck. Deze heren maken dat nog enigszins goed door voldoende afwisseling toe te passen en dat de muziek lekker furieus is zonder uit de bocht te vliegen.
Ik hoop voor de band dat het live wel werkt, want Polydrone komt in ieder geval op me over als een enthousiast gezelschap. De grootste band hoeven ze niet te worden, dus ze zijn in elk geval realistisch. Na alle plussen en minnen bij elkaar opgeteld te hebben, kom ik uit op een krappe voldoende.
Tracklist:
1. All Dead Dave
2. Redeption
3. Inevitable
4. Sunburn
Anvil - Hope In Hell
Black Star Riders - All Hell Breaks Loose
Kaledon - Altor: The King’s Blacksmith
The Dillinger Escape Plan - One Of Us Is The Killer
A Pale Horse Named Death - Lay My Soul To Waste
Riff Fist - Fistful Of Riffs
Mike Tramp - Cobblestone Street
Kylesa - Ultraviolet
Orchid - The Mouths Of Madness
The Old Wind - Feast On Your Gone
Airbourne - Black Dog Barking
Year Of The Goat - Angels' Necropolis
Serenity - War Of Ages
Queensrÿche - Frequency Unknown
Immolation - Kingdom Of Conspiracy
Procession - To Reap Heavens Apart
U.D.O. - Steelhammer
Act Of State - Rebellion
Ministry - Dark Side Of The Spoon
Depressive Age - First Depression
Sacred Warrior - Wicked Generation
Vicious Rumors - Digital Dictator