Een interview met Dan Briggs van Trioscapes.

Door Walter
Geplaatst in mei 2012

Verrassende jazz op Metal Blade Records, dat hoor je niet elke dag. We spraken erover met bassist en brein achter Trioscapes Dan Briggs, wellicht beter bekend als bassist van de Amerikaanse metalformatie Between The Buried And Me.

Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen? Kenden jullie elkaar al voor het avontuur met Trioscapes?

We kenden elkaar al. Matt Lynch ken ik al een paar jaar van het werken met zijn oude band Eyris. Walter Fancourt en ik hebben wat gezamenlijke vrienden waardoor we elkaar uiteindelijk tegen het lijf liepen. Ik denk dat we allemaal het gevoel hadden dat het het juiste moment was om iets nieuws te proberen. Geen van ons had ooit eerder zoiets als Trioscapes gedaan.

De jazz/funk/fusion van Trioscapes is niet direct wat je verwacht op een label als Metal Blade Records. Was het moeilijk om deze plaat aan hen te verkopen of waren ze juist heel enthousiast?

Ik liet Brian Slagel (red: de baas van Metal Blade Records) de demo’s die we bij mij thuis hadden opgenomen van Blast Off en Wazzlejazzlebof horen. Hij vond het gaaf en vroeg wat we ermee van plan waren. Tegen die tijd hadden we alle muziek al geschreven en wisten we dat we het op wilden nemen en dat ik op zijn minst zelf een versie op vinyl uit zou willen geven. Slagel kwam meteen over de brug. Dat was fijn, want nu hoefden we niet meer op zoek naar een label om het album uit te geven. Metal Blade heeft behoorlijk wat bands die niet direct binnen het metalstraatje passen. Dat is ook een van de grote redenen geweest waarom mijn andere groep Between The Buried And Me met hen wilde werken.

Het vinyl breng je uit op je eigen label Hogweed & Fugue Records. Waarom de cd niet?

Ik wist van tevoren dat ik het vinyl zelf uit wilde gaan brengen, maar ik heb echt geen flauw benul van het process van het drukken van cd’s en vervolgens distribueren werkt. Het klinkt als een flinke berg kopzorgen. Het vinyl kon ik in een kleine oplage maken, zelf bezorgen bij onafhankelijke platenwinkels, maar eigenlijk vooral bij ons hebben wanneer we op tour zijn. Het helpt echt zo ontzettend veel om een team van mensen van een label achter je te hebben met alle publiciteit, promotie en distributie.

Waar refereert de titel Separate Realities aan?

Het is een referentie aan het boek A Separate Reality van Carlos Castenada. Ik was het gedurende de zomer van vorig jaar aan het lezen toen we de muziek aan het schrijven waren en voelde een connectie tussen sommige van de beschrijvingen van de hoofdpersonen om ‘mannen van kennis’ te worden en onze muziek, vooral bij het titelnummer. Dat nummer zit zo bomvol invloeden en leek te passen bij veel van de beschrijvende elementen in het boek en daarnaast ook het verdwaald raken in de reis of ontwikkeling die je maakt. De andere context is, is dat dit project een volledig nieuwe wereld voor ons is, een nieuwe realiteit.

Het nummer Gemini’s Descent springt er nogal tussenuit. Het klinkt meer als een soort soundscape, misschien met wat invloeden van King Crimson. Kun je hier iets over vertellen?

De oorspronkelijke loop heb ik thuis gemaakt, daar heb ik een simpele melodie op gezet met whammy effecten en een beetje delay, en dat heb ik laten lopen voor zo’n twintig minuten om er lekker bij weg te dromen. Toen heb ik het opgenomen en aan de anderen gestuurd met het idee er een nummer van te maken. Walter schreef er een tweede idee bij en na wat knutselen was het nummer geboren. We voelden dat het album een nummer als dit nodig had, en het gaf Matt de mogelijkheden om zijn midi pads ten volle te gebruiken en er zo voor te zorgen dat er een geheel nieuwe sfeer ontstond.

Het materiaal van Trioscapes is heel anders dan wat je met Between The Buried And Me maakt. Vind je het moeilijk om tussen die stijlen te switchen, en ga je anders te werk bij het schrijven van metal of het materiaal voor Trioscapes?

Ik word door zoveel verschillende soorten muziek beïnvloed. Ik schrijf niet veel van het metalmateriaal van Between The Buried And Me, ik ben meer van de progressieve rock en experimentele muziek. Zolang er een goede chemie is met de andere bandleden heb ik het gevoel wel aan een miljoen verschillende projecten te kunnen werken. Hopelijk kan ik daar wat van realiseren. Muziek schrijven gebaseerd op wat Walter me aangeeft, zorgt ervoor dat ik nieuwe paden betreedt en nieuwe dingen uitprobeer.

Hoop je met deze plaat mensen aan te zetten tot het luisteren van muziek die ze wellicht nog niet kennen?

Het is moeilijk voor te stellen dat mensen nog niet bekend zijn met Frank Zappa of The Mahavishnu Orchestra, maar ze kennen vast wel bands die door hen geïnspireerd zijn. Wanneer mensen me om tips vragen om hun spel of schrijven te verbeteren, vertel ik ze altijd om naar zoveel mogelijk verschillende muziek mogelijk te luisteren. Zorg voor wat Stravinsky in je leven, ga uit je plaat op Can, herontdek The Beatles, wat dan ook. Heb plezier, de reis eindigt nooit!

Is het moeilijk je werk met Between The Buried And Me en Trioscapes te combineren?

Nee hoor, we vullen de gaten die ik heb met Between The Buried And Me met shows van Trioscapes. Het wordt een leuk jaar, ik kan niet wachten. Hopelijk trekken we binnenkort de hele wereld rond! Zodra we kunnen, gaan we.

Coveren jullie Celestial Terrestrial Commuters van The Mahavishnu Orchestra nog live nu jullie een schat aan eigen materiaal hebben?

Zeker, het is een deel van onze live set sinds onze allereerste show. Het is het nummer dat ons samen heeft gebracht! Als zij er zelf niet meer zijn om het live te spelen, moet iemand anders het doen! Het is een leuk nummer om te spelen en we zijn op een punt aanbeland waarbij het niet meer als een cover aanvoelt.

Meer: