Maar de muziek van Cantara is wel meer dan degelijk. De mix van technische deathmetal (Cynic, Massacre,..) en progrock (Green Carnation) is interessant en geschikt voor een ruim publiek. Dat komt omdat de clean gezongen refreinen gemakkelijk in het oor liggen en de muzikale passages overzichtelijk blijven. Toch bevat het album door de filosofische teksten en de afwisseling ook genoeg leuks voor de meer geoefende luisteraar.
Maar een platenkritiek zonder opbouwende kritiek kan natuurlijk niet. Zo is op de eerste plaats de productie te kil en ijl uitgevallen. Een warmere en vollere productie had de muziek pas tot zijn volle recht laten komen. Op de tweede plaats zijn de cleane zangpartijen te onzuiver en slapjes ingezongen. Ik geniet van mijn fantasie wat een echte zanger met de interessante refreinen had kunnen doen. Maar ondanks deze aandachtspunten helt de weegschaal nog altijd naar de positieve kant.
Tracklist:
1. Shattered Glass
2. Algebra and Alchemy
3. Stars for Guidance
4. Hunter #4
5. A tenfold Loss to Triple Powers
6. Molten Minds
7. The Silent Clouds
8. The 500, The Remembered
