Een interview met Eric Wagner van Trouble.

Door Kristof
Geplaatst in juni 2007

Of je de muziek van Trouble nu als doomrock of heavy metal catalogiseert, het is een gegeven dat vooral hun oude elpees cultklassiekers zijn. Klassiekers waarop goede songs met geweldig gitaarwerk én pakkende zanglijnen staan. Na vele strubbelingen is er eindelijk een reünieplaat gekomen. Simple Mind Condition is de titel en het oordeel is ‘aardig’. Meer dan aardig is de nieuwe Europese tour die een Trouble in topvorm laat horen. Vooral de gitaristen Franklin en Wartell vormen een tandem waar geen speld tussen te krijgen valt en beiden schudden ze de ene na de andere goddelijke solo uit hun instrument. Tijdens het jazzweekend in Den Bosch spelen de Amerikanen in de oude sigarenfabriek Willem II. Het werd een geslaagde concertavond waarbij een vooral ouder publiek genoot van muziek uit hun jeugd. Voor het concert en na de soundcheck hadden we een gesprekje in de tourbus met zanger Eric Wagner.

Hallo Eric. Hoe is het?

Hej. Goed. We hebben net de soundcheck gedaan en dan kan ik straks gaan douchen. En dan vanavond optreden.

En hoe was het concert eergisteren in Athene?

Dat concert hebben we niet per bus gedaan, maar met het vliegtuig. Het is altijd chaotisch daar, maar het concert was wel in orde. Gisteren hebben we dan een dagje rust gehad en zijn we uitgeweest in Amsterdam. Eens gaan kijken naar de walletjes en een koffieshop binnen gevallen. Ik rol altijd van die fantastische joints met wiet én hasj en drink er dan heerlijke groene thee bij. Geweldig En tevens maken ze hier geweldige xtc, heb ik gisteren nog eens ontdekt. Wel wat anders dan het spul uit de States.

Tevreden met het nieuwe album?

Zeker weten. En we zijn vooral blij dat het album eindelijk uit is. Sommige songs zijn al een paar jaar oud, maar vooral dankzij zakelijke problemen werd het album maar uitgesteld en uitgesteld.

Laten we wat dieper op het album ingaan. Waar gaat Arthur Brown's Whiskey Bar over?

Dat gaat gewoon over een bar, waarvan een vriend van ons eigenaar was.

Sommige tekstgedeeltes van Seven komen me bekend voor.

Dat klopt. De tekst van dat nummer is opgebouwd uit verschillende tekstregels van oude Trouble songs. Lijkt me wel leuk voor de fan.

En dan hebben we de Europese bonussongs. De cover Ride The Sky van de oude Duitse progband Lucifer’s Friend. Waarom die keuze?

Het is een goede song die we al kende van vroeger. Overigens is het niet enkel een Europese bonustrack, maar staat hij op elke release van ons album. Het is gewoon een mooi nummer.

Hebben jullie nog meer songs geschreven die niet op het album staan?

Niet echt. Dit is alles wat we hadden. We hebben ook geen oude ideeën gebruikt omdat we graag met een schone lei beginnen.

Het artwork is best griezelig.

Ik vind het erg geslaagd. Het is zeker griezelig omdat je het getal zeven zeer duidelijk in dit foto kunt herkennen. Dat zagen we zelf ook pas later toen we de foto al cool vonden. Dus dat getal is niet gephotoshopt of iets dergelijks!

Ik ben blij met die oude re-releases van Trouble. Het bonusmateriaal op dvd vind ik echter van vrij slechte kwaliteit en het is een beetje kort.

Dat was ook het belangrijkste materiaal dat we hadden. Op dat eerste bonus dvd’tje staan enkele shows en een toch wel leuk interview.

Dat interview leek wel op een scène uit Spinal Tap.

Haha. Inderdaad. En dat de kwaliteit van de tweede bonus dvd niet goed is, ben ik met je eens. Maar het is nu eenmaal een bootleg. En het is toch cool dat we een Black Sabbath cover spelen? Stoer toch?

De liner notes zijn geschreven door Martin Popoff. Ik zag ook eens een boek over metal van die man staan in de bibliotheek. Wie is hij juist?

Dat is een journalist die ook voor een metal tijdschrift schrijft. Hij contacteerde ons zelf met de vraag of hij wat over onze geschiedenis mocht schrijven. We zagen geen reden om dat te weigeren.

Hoe zit het eigenlijk met dat akoestische album dat jullie ooit hadden beloofd?

Ja, ik weet dat we dat hadden beloofd, maar dat er nog steeds niet is. We treden nooit akoestisch op ofzo, maar het lijkt ons leuk om wel een cd uit te brengen met akoestische versies van oude Trouble klassiekers.

Jullie hebben veel bands geïnspireerd. Vind je het eigenlijk leuk dat er zoveel kloon bands zijn?

Iedereen steelt in de muziekwereld toch van elkaar! Dat hebben wij toch ook net zo gedaan, dus waarom zouden we kritiek leveren op bands die veel van ons weg hebben? Het is gewoon allemaal inteelt.

Wat vind jij van Black Sabbath met Dio?

Ik ben in Amerika naar een concert van Heaven & Hell geweest. Het was wel aardig, hoewel ze voor mij nog teveel speelden van Dehumanizer en ook die paar nieuwe songs deden me weinig. Dio is wel een wereldzanger en de oude Black Sabbath elpees met hem op zang blijven geweldig. Die twee platen mochten ze van mij integraal spelen.

Wat kunnen we vanavond verwachten?

Twee nieuwe songs maar en dan een rits klassiekers waarop iedereen toch zit te wachten. We zouden wel meer nieuwe songs kunnen spelen, maar omdat de plaat nog niet in de winkels ligt, heeft dat toch niet zoveel zin.

Veranderen jullie de setlist per avond?

We veranderen af en toe wel wat, maar meestal blijft de setlist de gehele tour min of meer hetzelfde. Maar elke tour spelen we wel een zooi andere songs want anders zou het ook erg saai worden voor ons.

Meer: