We hebben veel interviews gedaan naar aanleiding van het album, waarvan de meeste een paar maanden geleden. The reacties waren over het algemeen vrij goed en ik ben blij dat men het de moeite waard vindt om naar Anathema te luisteren.

Hoe verliep de periode tussen "A Fine Day to Exit" en "A Natural Disaster"?

Het was voor mij een groot leerproces. Ik ben een hoop gegroeid in deze periode en de situatie is sterk verbeterd sinds "A Fine Day to Exit". De band is fanatieker bezig en we hebben een richting en doel gevonden.

Wat is je mening over die twee "Resonance" cd's? Ik vond ze wat aan de magere kant.

De "Resonance" albums waren een middel van Peaceville om wat geld te verdienen en nieuwe manieren om materiaal van Anathema uit te brengen te verkennen. Wij waren betrokken bij de keuze van de nummers en het algemene karakter van de albums. De volgende keer neem ik echter liever een goede live-plaat op, in plaats van half werk te leveren.

Ik vind het leuk dat Jamie weer terug is bij Anathema. Het was jaren geleden dat hij in de band speelde. Was het moeilijk voor hem om zich aan te passen aan de nieuwe Anathema-sound?

Net als ons is hij als muzikant erg gegroeid en er bleek geen probleem te bestaan. Ik zou zelfs zover gaan om te zeggen dat hij een beter idee had van waar Anathema voor staat dan een paar van de bandleden, aangezien hij van buitenaf naar de band kon kijken. Hij is echter altijd onderdeel gebleven van de Anathema-familie.

Naar aanleiding van "A Fine Day to Exit" werden jullie veelvuldig met Radiohead vergeleken. "A Natural Disaster" geeft hier veel minder reden toe.

Ik voorspel dat ons volgende album elke notie dat wij teveel op bepaalde andere bands lijken de kop in zal drukken. Ik denk dat uiteindelijk ons originaliteitsniveau wel weer zal stijgen.

Een paar maanden voor de release van het nieuwe album sprak je van 'massieve, geweldige geluiden'. Nummers als "Closer" en "Violence" kennen een wat luide climax, maar echte explosies blijven uit. Is deze opmerking van jou verkeerd geïnterpreteerd?

Misschien wel. De zware stukken van "Violence" en "Closer" zijn echter vrij intens. Enkele van mijn favoriete delen van het album. Die quote komt van voordat de opnames klaar waren en sommige van de geluiden waren een beetje moeilijk om onder controle te houden!

Voordat het album klaar was had je het er ook over dat jullie zoveel nummers hadden dat het moeilijk zou worden om er slechts één album van te maken. Kunnen we een EP of iets dergelijks verwachten met de overgebleven nummers?

We zullen dit jaar nog een nieuw album gereed hebben en het opnemen zodra het kan. We hebben in ieder geval een hoop materiaal al klaar. Ik heb bijvoorbeeld al de kern van zo'n vijftien nummers geschreven en de andere jongens hebben ook nog allerlei ideeën.

Een hoop bands die de stap maken van metal naar een minder rigide vorm van muziek hebben in ieder geval in het begin wat last van hun voormalige connectie met het metalgenre. Een aantal recente Anathema-songs hebben enig hitpotentieel en naar mijn mening verdient Anathema het succes dat saaie bands als Muse en Coldplay nu genieten.

Ik heb de hoop op zo'n vorm van succes voor Anathema bijna opgegeven. We doen het op het moment echter goed en ik ben dankbaar voor de loyale fans die we hebben. Ik speel graag concerten voor ze, het is een groot plezier. De meeste lijken te begrijpen waar de band voor staat. Onze progressie is gewoon natuurlijk en we worden gerespecteerd omdat we puur onszelf zijn. Dat hoop ik tenminste.

De meeste Anathema-fans zullen vrij open-minded zijn waar het verschillende vormen van muziek betreft.

We worden wel eens benaderd door mensen die zeggen dat ze erg van de nummers houden en dat ze veel voor hen betekenen. De meeste fans zijn hier erg vriendelijk over. Echt negatief commentaar kan ik me zo niet voor de geest halen.

Laten we een aantal songs eens wat nader bekijken. "Closer" valt voornamelijk op vanwege de vocoder-vocalen. Dit levert een prachtig effect op en het past uitstekend binnen het nummer. Hoe is dit opmerkelijke nummer tot stand gekomen?

"Closer" is heel erg snel in elkaar gezet. De tekst is vrij simpel en was dan ook in een paar minuten geschreven, en de muziek bestaat slechts uit een elektrische piano-riff zonder enige complexiteit. Eenvoud leidt hier tot succes. Ik kan me niet meer herinneren hoe ik op het idee ben gekomen om de zang door een vocoder te halen… Het is zonder meer een van m'n favorieten. Ik weet nog dat ik door Dublin liep met het nummer in m'n hoofd en het telkens intenser te horen worden. Het heeft er vast een beetje onnozel uitgezien… onzichtbare hoofdtelefoon!

Een van de meer mysterieuze nummers van het album is "Childhood Dream", dat zowel mooi als wat tragisch klinkt. Gezien de titel heb ik het waarschijnlijk verkeerd, maar ik interpreteerde dit nummer als een fragment van een kind dat om het leven kwam voordat het kon opgroeien.

Nee, het was nooit echt de bedoeling om zo'n impressie achter te laten, maar een aantal mensen vinden inderdaad dat "Childhood Dream" ongemakkelijk en duister overkomt. Het zal ook wel, maar dit nummer is voor mij meer een muzikale foto van een tijd waarin ik nog jong was en alles nog in orde was.

"Pulled Under at 2000 Metres a Second" is ongetwijfeld het meest agressieve nummer van Anathema in jaren. Is dit nummer rationeel tot stand gekomen als een soort tegenhanger van de vele rustige tracks op de cd, of was het meer een spontaan proces?

Dat is een vreemd nummer en denk niet dat we het ooit herhalen. Ik denk dat we het ook juist ook schreven omdat we wel wisten dat het meteen de laatste keer zou zijn. Uiteraard zullen we ook in de toekomst intense nummers maken, maar niet op deze manier. Ik vind de tekst erg goed. En het nummer staat zeer zeker op het album om het op dat punt een stevige injectie te geven.

Wat mij betreft was het de juiste keuze om de titelsong in te laten zingen door Lee Douglas in plaats van er weer een duet van te maken. Wat vind jij van het resultaat?

Het is een van de sterkste nummers van het album en het is altijd een van de hoogtepunten van de live shows. Dat Lee bij ons zingt geeft ons een erg goed gevoel, het maakt Anathema een betere en meer veelzijdige band. Ik ben er zeker van dat Lee nog meer gaat bijdragen in de toekomst. Het is gemakkelijk werken met haar en ze is natuurlijk familie (John's zus). Bovendien heeft ze een geweldige instelling.

Het grote experiment van "A Natural Disaster" is de afsluitende track, "Violence". Voorzie je meer van dit soort experimenten?

We zullen onvoorspelbare muziek blijven maken en hopelijk worden we daar beter en beter in.

Het is inmiddels al een aantal jaren geleden dat jullie je laatste muzikale banden met het doomgenre verbroken. Volg je de scene nog een beetje? Wat is je mening over de huidige activiteiten van voormalige collega's My Dying Bride en Paradise Lost?

Ik respecteer beide band en ik heb goede herinneringen aan het spelen met hen. We begonnen ongeveer tegelijkertijd en ze zijn onderdeel van m'n verleden. Een erg mooi stukje verleden. Ik luister niet vaak naar hun albums maar ik weet dat beide bands goed spul hebben uitgebracht.

Destijds heb jij Duncan Patterson's 'nieuwe' band Antimatter op weg geholpen met het album "Saviour". Gelukkig heeft de band tussen Anathema en Duncan stand gehouden. Wat vond je eigenlijk van "Lights Out"?

"Lights Out" is een duister en prachtig album, en op enkele punten zelfs sterker dan "Saviour". We staan op goede voet met Duncan Patterson en Darren White. Ze zijn onderdeel van Anathema's familie en zullen dat altijd blijven.

Jullie voormalige label Peaceville heeft recentelijk een aantal van de oude albums opnieuw uitgebracht met bonus tracks en op digipack formaat. Hebben ze het hier nog met jullie over gehad?

Ja, ze hebben hierover contact met ons opgenomen. Ze hebben de rechten op die albums en ze kunnen ermee doen wat ze willen. Ik moet zeggen dat ik de nieuwe verpakking best mooi vind.

Nog iets anders op het programma?

Ik hou van akoestische muziek en heb de laatste tijd veel nummers van Nick Drake geleerd. Ik ga binnenkort een tribuutalbum opnemen, die op Duncan's label Stragelight verschijnt in een beperkte oplage van 1000 exemplaren. Die Keltische akoestische stijl spreekt me erg aan. Ik zit ook in een band genaamd Leftblade, met nummers geschreven door een oude vriend van Anathema, Sean. Daarvan verschijnt ook een album, genaamd "Beyond, Beyond", wat uitgebracht wordt door Strangelight. Details kun je vinden op de site van Anathema.