Rockwalhalla 013 was jammer genoeg bijna onbevolkt toen de Duitse powermetalband Saidian een half uurtje kreeg om ons te overtuigen. Jammer genoeg bleek dit bandje wel heel mager te zijn. Mijn collega Bob was al niet echt te spreken over de debuut cd ’For Those Who Walk The Path Forlorn’ maar live stelt het al helemaal weinig voor. Zeer matige oervoorspelbare songs en een matige zanger zijn hier de grootste oorzaak van. Zelfs de grootste Duitse powermetalfreak zal zijn wenkbrauwen optrekken voor dit gezelschap.

Het is de derde keer dit jaar dat ik Jon Oliva’s Pain aanschouw en dit was tevens de beste keer. Op het Dynamo Open Air-festival was het geluid niet perfect en mocht Jon wegens tijdsgebrek de set niet afmaken en tijdens de Belgische show in Antwerpen was onze dikke vriend te dronken en high om echt van een subliem concert te spelen. Deze avond ging er echter niets mis en Oliva was zeer goed gezind. Van het solodebuut ‘Tage Mahal’-een prachtig album dat volgens mijn oren beter is dan de laatste twee Savatage albums opgeteld-werden maar drie liedjes gespeeld en dat is op zich jammer want ook songs als ‘Outside The Door’ en ‘Walk Alone’ had ik graag eens live gehoord. Ook had ik het leuk gevonden als er eens wat materiaal van het ‘Doctor Butcher’ (waar naar geruchten een nieuw album van gaat verschijnen) project gehoord. Maar wat valt er eigenlijk te klagen over de setlist als je de geniale riff van ‘Jesus Saves’ hoort, een oorgasme krijgt tijdens ‘Gutter Ballet’ en meezingt tijdens het emotionele ‘Believe’? Als we dan ook nog eens lange versies krijgen van ‘Hounds’ en ‘Ghost in the Ruins’ dan wil je toch niets meer? Vooral de duellerende solo’s van de gitaarvirtuozen in dit laatste nummer waren adembenemend. Een les harmonieën spelen kregen we er gratis bij.

Het mag gezegd worden, de lede van Jon’s begeleidende band (bekend van de eerste Circle II Circle tour), doen helemaal niet onder voor Savatage-muzikanten als Chris Caffery, Johnny Lee Middleton, Jeff Plate of Al Pitrelli. Uiteraard werd de avond afgesloten met ‘Hall Of The Mountain King’ en was er geen toeschouwer die ook maar een beetje spijt had van de aanschaf van het toch wat dure kaartje. Ik vind het alleen jammer dat er zo weinig volk was komen opdagen, als Jon langskwam onder de naam Savatage had de bak vol gezeten…terwijl dit concert meer pure Savatage bevatte als de laatste tours van Savatage zelf.

Setlist:
1. New York City don't mean nothing
2. Jesus Saves
3. All the Time
4. Gutter Ballet
5. Hounds
6. Tonight He Grins Again
7. Strange Reality
8. Ghost in the Ruins
9. The Dark
10. People Say/gimme some hell
11. Believe
12. City Beneath the surface
13. Sirens
14. Power of the Night
15. Hall of the Mountain King